Якеро аз уламоӣ росих пурседанд : чаҳ гӯйӣ дар нони вақф ?
یکی را از علمایِ راسخ پرسیدند: چه گویی در نانِ وقف؟
Гуфт : агар нон аз баҳри ҷамъият хотир месетанд , ҳалоласт ва агар ҷамъ аз баҳр нон менишинад , ҳаром .
گفت: اگر نان از بهرِ جمعیّتِ خاطر میستاند، حلال است و اگر جمع از بهرِ نان مینشیند، حرام.
Нон аз барои кунҷи ибодат гирифта анд
نان از برایِ کنجِ عبادت گرفتهاند
Соҳибдилон , на кунҷи ибодат барои нон
صاحبدلان، نه کنجِ عبادت برای نان