Яке аз соҳибдилон , зӯрозмоиро дид ба ҳам баромадау каф бар димоғ андохта .
یکی از صاحبدلان، زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته.
Гуфт : инро чаҳ ҳолатаст ?
گفت: این را چه حالت است؟
Гуфтанд : фалон дашном додаш .
گفتند: فلان دشنام دادش.
Гуфт : ин фурӯмояи ҳазор ман санг барме дораду тоқати суханӣ наме орад .
گفت: این فرومایه هزار من سنگ برمیدارد و طاقتِ سخنی نمیآرد.
Лофи сарпанҷагӣу даъвӣ мардӣ бигзор
لافِ سرپنجگی و دعویِ مَردی بگذار
Оҷизи нафаси фурӯмоя чаҳ мардӣ чаҳ занӣ
عاجزِ نفسِ فرومایه چه مَردی چه زنی
?герат аз даст барояд , даҳанӣ ширин кун
گرت از دست برآید، دهنی شیرین کن
Мардӣ он нест ки муштӣ бизанӣ бар даҳанӣ
مَردی آن نیست که مشتی بزنی بر دهنی
Агар худ бар дарди пешонии пел
اگر خود بردَرَد پیشانیِ پیل
На мардаст он ки дар вай мардумӣ нест
نه مَرد است آن که در وی مَردمی نیست
Банӣ одами сиришт аз хок дорад
بنیآدم سرشت از خاک دارد
Агар хокӣ набошад , одамӣ нест
اگر خاکی نباشد، آدمی نیست