Пермардии латиф дар Бағдод

پیرمردی لطیف در بغداد

Духтаракро ба кФшдўзӣ дод

دخترک را به کفشدوزی داد

Мардаки сангдил чунон багазед

مردکِ سنگدل چنان بگزید

Лаби духтар , ки хӯн аз ӯ бчкид

لبِ دختر، که خون از او بچکید

Бомдодони падар чунон дидаш

بامدادان پدر چنان دیدش

Пеш домод рафт ва пурседаш

پیش داماد رفت و پرسیدش

К-эии фурӯмоя , ин чаҳ дандонаст ?

کای فرومایه، این چه دندان است؟

Чанд хоеи лабаш ? на анбон аст

چند خایی لبش؟ نه اَنبان است !

Ба мазоҳат нагуфтам ин гуфтор

به مِزاحت نگفتم این گفتار

Ҳазл бигзору ҷад аз ӯ бурдор :

هَزْل بگذار و جِدّ از او بردار:

Хуии бад дар табиатӣ ки нишаст

خویِ بد در طبیعتی که نشست

Надиҳади ҷуз ба вақти марг аз даст

ندهد جز به وقتِ مرگ از دست