Танӣ чанд аз рўндгони муттафиқ саёҳат буданду шарики ранҷу роҳат . Хостам то мроФқт кунам , мувофиқат накарданд . Гуфтам : ин аз карами ахлоқи бузургон бадеъаст рӯй аз мусоҳибати мискинон тофтану фоидау баракати дареғи доштан , ки ман дар нафаси хеши ин қудрат ва суръат мешиносам ки дар хизмати мардони ёр шотир бошам на бори хотир .
تنی چند از روندگان متّفقِ سیاحت بودند و شریکِ رنج و راحت. خواستم تا مُرافقت کنم، موافقت نکردند. گفتم: این از کرمِ اخلاق بزرگان بَدیع است روی از مصاحبتِ مسکینان تافتن و فایده و برکت دریغ داشتن، که من در نفْسِ خویش این قدرت و سرعت میشناسم که در خدمتِ مردان یارِ شاطر باشم نه بارِ خاطر.
Ани лами акни рокиби алмўошӣ
اِنْ لَمْ اَکُنْ راکِبَ الْمَواشی
Асъиٰи лаками ҳомили алғўошӣ
اَسْعیٰ لَکُمْ حامِلَ الْغَواشی
Яке зон миён гуфт : аз ин сухан ки шунидӣ дили танги мадор ки дар ин рӯзҳо дуздӣ ба сӯрати даравишони баромада , худро дар силки суҳбати мо мунтазам кард .
یکی زآن میان گفت: از این سخن که شنیدی دل تنگ مدار که در این روزها دزدی به صورت درویشان برآمده، خود را در سِلْکِ صحبتِ ما منتظم کرد.
Чаҳ донанд мардум ки дар хона кист ?
چه دانند مردم که در خانه کیست؟
Нависанда донад ки дар нома чист
نویسنده داند که در نامه چیست
Ва аз онҷо ки саломати ҳол даравишонаст , гумон фузулаш набурданд ва ба ёрӣ қабулаш карданд .
و از آنجا که سلامتِ حالِ درویشان است گمانِ فضولش نبردند و به یاری قبولش کردند.
Сӯрати ҳоли орифон далқ аст
صورتِ حالِ عارفان دلق است
Ин қадари бас , чу рӯй дар халқ аст
این قدر بس، چو روی در خلق است
Дар амал кӯш ва ҳарчӣ хоҳии пӯш
در عمل کوش و هرچه خواهی پوش
Тоҷ бар сар нау илм бар дӯш
تاج بر سر نه و عَلَم بر دوش
[ тарки дунё ва шаҳватасту ҳавас
[ ترک دنیا و شهوت است و هوس
Порсое , на тарки ҷомау бас ]
پارسایی، نه ترک جامه و بس ]
Дар қжокнди мард бояд буд
در قَژاکند مرد باید بود
Бар мхнси силаҳи ҷанг чаҳ суд ?
بر مخنّث سلاحِ جنگ چه سود؟
Рӯзӣ то ба шаби рафта будему шабонгаҳ ба пои ҳисори хуфта ки дузд бе тавфиқи абриқи рафиқи бардошт ки ба таҳорат меравад ва ба ғорат мерафт .
روزی تا به شب رفته بودیم و شبانگه به پایِ حصار خفته که دزدِ بیتوفیق ابریقِ رفیق برداشت که به طهارت میرود و به غارت میرفت.
Порсои байн ки хирқа дар бар кард
پارسا بین که خرقه در بر کرد
Ҷомаи каъбаро ҷл хар кард
جامهٔ کعبه را جُلِ خر کرد
Чандон ки аз назари даравишон ғоиб шуд , ба бурҷӣ бар рафту дарҷии бдздид . То рӯз равшан шуд , он торик , маблағии роҳи рафта буду рафиқон бе гуноҳи хуфта . Бомдодони ҳамаро ба қалъа дароварданду бзднд ва ба зиндон карданд . Аз он таърих , тарки суҳбати гуфтему тариқи азлати гирифтем .
چندان که از نظرِ درویشان غایب شد به بُرجی بر رفت و دُرجی بدزدید. تا روز روشن شد آن تاریک، مبلغی راه رفته بود و رفیقانِ بیگناه خفته. بامدادان همه را به قلعه درآوردند و بزدند و به زندان کردند. از آن تاریخ ترکِ صحبت گفتیم و طریقِ عزلت گرفتیم.
Вассаломаи фии алўҳдаҳ
وَالسَّلامَةُ فی الْوَحْدَةِ
Чу аз қавмии яке , бедонишӣ кард
چو از قومی یکی بیدانشی کرد
На киро манзалат монад на ма ро
نه کِه را منزلت مانَد نه مِه را
Шнидстӣ ки говӣ дар алафи хор
شنیدستی که گاوی در علفخوار
Бёлоиди ҳамаи говони даҳ ро
بیالاید همه گاوانِ ده را
Гуфтам : сипосу миннати худоиро , ъзўҷл , ки аз баракати даравишон маҳрӯм намондам , гарчи ба сӯрат аз суҳбати ваҳиди афтодам . Бад-ӣни ҳикоят ки гуфтӣ мстФиди гаштаму амсоли марои ҳамаи умри ин насиҳат ба кор ояд .
گفتم: سپاس و منّت خدای را عَزَّوَجَلَّ که از برکتِ درویشان محروم نماندم گرچه بهصورت از صحبت وَحید افتادم. بدین حکایت که گفتی مُسْتَفید گشتم و امثالِ مرا همه عمر این نصیحت به کار آید.
Ба як нотарошида дар маҷлисӣ
به یک ناتراشیده در مجلسی
Биринҷади дили ҳӯшмандони басӣ
برنجد دلِ هوشمندان بسی
Агар биркае пар кунанд аз гулоб
اگر برکهای پر کنند از گلاب
Сегӣ дар вай уфтад кунад манҷалоб
سگی در وی افتد کند مَنْجَلاب