Зоҳидии меҳмони подшоҳӣ буд . Чун ба таом бинишастанд , камтар аз он хӯрд ки иродат ӯ буд ва чун ба намози бархестанд , беш аз он кард ки одат ӯ , то занни салоҳият дар ҳақ ӯ зиёдат кунанд .
زاهدی مهمان پادشاهی بود. چون به طعام بنشستند، کمتر از آن خورد که ارادتِ او بود و چون به نماز برخاستند، بیش از آن کرد که عادت او، تا ظنِّ صَلاحیت در حق او زیادت کنند.
Тарсам нарисӣ ба каъба , эй аъробӣ
ترسم نرسی به کعبه، ای اعرابی
Кин раҳ ки ту май рӯй ба туркистон аст
کاین ره که تو میروی به ترکستان است
Чун ба мақом хеш омад , суфраи хост то тановулӣ кунад . Писарии соҳиб фаросат дошт . Гуфт : эй падар ! борӣ ба маҷлиси султон дар , таом нахурдӣ ? гуфт : дар назари эшон чизе нахурдам ки ба кор ояд . Гуфт : намозро ҳам қазо кун ки чизе накардӣ ки ба кор ояд .
چون به مُقام خویش آمد، سفره خواست تا تَناوُلی کند. پسری صاحبِ فراست داشت. گفت: ای پدر! باری به مجلس سلطان در، طعام نخوردی؟ گفت: در نظر ایشان چیزی نخوردم که به کار آید. گفت: نماز را هم قضا کن که چیزی نکردی که به کار آید.
эй ҳунарҳо гирифта бар кафи даст
ای هنرها گرفته بر کفِ دست
Айбҳо бар гирифтаи зери бағал
عیبها بر گرفته زیرِ بغل
То чаҳ хоҳӣ харидан эй мағрур
تا چه خواهی خریدن ای مغرور
Рӯзи дармондагӣ ба сими дағал
روزِ درماندگی به سیمِ دغل