Дарвеширо заруратӣ пеш омад .

درویشی را ضَرورتی پیش آمد.

Касе гуфт : фалон неъматӣ дорад беқиёс , агар бар ҳоҷати ту воқиф гардад , ҳамоно ки дар қазои он таваққуф раво надорад .

کسی گفت: فلانْ نعمتی دارد بی‌قیاس، اگر بر حاجتِ تو واقف گردد، همانا که در قَضایِ آن توقّف روا ندارد.

Гуфт : ман ӯро надонам .

گفت: من او را ندانم.

Гуфт : миннат раҳбарӣ кунам .

گفت: مَنَت رهبری کنم.

Дасташ гирифт то ба манзили он шахс дар оварад .

دستش گرفت تا به منزلِ آن شخص در‌آورد.

Якеро дид лаби фурӯи ҳашта ва тунд нишаста .

یکی را دید لب فرو‌هشته و تند نشسته.

Баргашт ва сухан нагуфт .

برگشت و سخن نگفت.

Касе гуфташ : чаҳ кардӣ ?

کسی گفتش: چه کردی؟

Гуфт : атоӣ ӯро ба лақоӣ ӯ бахшедам .

گفت: عطایِ او را به لِقایِ او بخشیدم.