Хушксолӣ дар Искандарияи Аннани тоқати дарвеш аз дасти рафта буд , дарҳои осмон бар замини бастау фарёди аҳли замин ба осмони пайваста .
خشکسالی در اسکندریّه عنانِ طاقتِ درویش از دست رفته بود، درهایِ آسمان بر زمین بسته و فریادِ اهلِ زمین به آسمان پیوسته.
Намонад ҷонвар аз ваҳшу тайру моҳӣу мӯр
نماند جانور از وحش و طَیْر و ماهی و مور
Ки бар фалак нашуд аз бе Муродии афғонаш
که بر فلک نشد از بیمرادی افغانش
Аҷаб ки дӯди дили халқ ҷамъ ме нашавад
عجب که دودِ دلِ خَلق جمع مینشود
Ки абр гардаду сайлоби дидаи боронаш
که ابر گردد و سیلابِ دیده بارانش
Дар чунин сол , мхнсӣ , давр аз дӯстон , ки сухан дар васф ӯ тарк адабаст , хосса дар ҳазрати бузургон ва ба тариқи эҳмол аз он дар гузаштан ҳам нишоед ки тайифае бар аҷзи гӯянда ҳамл кунанд . Бар ин ду байт ақтсор кунем ки андак , далел бисёре бошаду муштии намӯдори харворӣ :
در چنین سال، مُخَنَّثی، دور از دوستان، که سخن در وصفِ او ترکِ ادب است، خاصّه در حضرتِ بزرگان و به طریقِ اِهمال از آن درگذشتن هم نشاید که طایفهای بر عجزِ گوینده حمل کنند. بر این دو بیت اقتصار کنیم که اندک، دلیلِ بسیاری باشد و مشتی نمودارِ خرواری:
Гар ттар бикашади ин мхнс ро
گر تَتَر بُکشَد این مخنّث را
Ттриро дигар набояд кишт
تتری را دگر نباید کُشت
Чанд бошад чу ҷсри Бағдодаш
چند باشد چو جِسرِ بغدادش
Об дар зеру одамӣ дар пушт
آب در زیر و آدمی در پشت
Чунин шахсе - ки як тараф аз наът ӯ шунидӣ - дар ин соли неъматӣ бекарон дошт , тангдастонро сим ва зар додӣу мусофиронро суфра наҳодӣ . Гуруҳеи даравишон аз ҷаври фоқа ба тоқат расида буданд . Оҳанги даъват ӯ карданду мушовират ба ман овараданд . Сар аз мувофиқат боз задам ва гуфтам :
چنین شخصی -که یک طرف از نَعْتِ او شنیدی- در این سال نعمتی بیکران داشت، تنگدستان را سیم و زر دادی و مسافران را سفره نهادی. گروهی درویشان از جورِ فاقه به طاقت رسیده بودند. آهنگِ دعوتِ او کردند و مشاورت به من آوردند. سر از موافقت باز زدم و گفتم:
Нахурд шер , ним хӯрдаи саг
نخورَد شیر، نیمخوردهٔ سگ
Вари бимирад ба сахтии андари ғор
ور بمیرد به سختی اندر غار
Тан ба бечорагӣу гуруснагӣ
تن به بیچارگی و گُرْسنگی
Бунау дасти пеши сифлаи мадор
بِنِه و دستْ پیشِ سِفله مدار
Гар Фаридун шавад ба неъмату малик
گر فریدون شود به نعمت و مُلک
Беҳунарро ба ҳеҷ кас машумор
بیهنر را به هیچکس مشمار
Парниёну нсиҷ бар ноаҳл
پرنیان و نَسیج بر نااهل
Лоҷувард ва тиллост бар девор
لاجورد و طلاست بر دیوار