Мӯсо , алайҳи ассалом , дарвеширо дид аз бараҳнагӣ ба реги андар шуда .
موسی، عَلَیْهِالسَّلامُ، درویشی را دید از برهنگی به ریگ اندر شده.
Гуфт : эй Мӯсо ! дуо кун то худо , ъзўҷл , маро кафофӣ диҳад ки аз бетоқатӣ ба ҷони омадам .
گفت: ای موسی! دعا کن تا خدا، عَزَّوَجَلّ، مرا کَفافی دهد که از بیطاقتی به جان آمدم.
Мӯсо дуо кард ва бирафт .
موسی دعا کرد و برفت.
Пас аз чанд рӯз ки боз омад аз муноҷот , мардро дид гирифтору халқии анбӯҳ бар ӯ гирди омада .
پس از چند روز که بازآمد از مناجات، مرد را دید گرفتار و خَلقی انبوه بر او گرد آمده.
Гуфт : ин чаҳ ҳолатаст ?
گفت: این چه حالت است؟
Гуфтанд : хамри хӯрда ва арбада карда ва касеро кушта , акнӯн ба қисос фармӯдаанд .
گفتند: خَمْر خورده و عربده کرده و کسی را کُشته، اکنون به قِصاص فرمودهاند.
Ва латифон гуфтаанд :
و لطیفان گفتهاند:
Гурбаи мискин агар пар доштӣ
گربهٔ مسکین اگر پر داشتی
Тухми гунҷишк аз ҷаҳони бардоштӣ
تخمِ گنجشک از جهان برداشتی
Оҷиз , бошад ки даст қӯт ёбад
عاجز، باشد که دستِ قوَّت یابد
Бархезаду даст оҷизон бартобад
برخیزد و دستِ عاجزان برتابد
Ва луи басти аллоҳи алрзқи лъбٰодаҳи лбғўои фии аларз .
وَ لَوْ بَسَطَ اللهُ الرِّزْقَ لِعِبٰادِهِ لَبَغَوْا فِی الْاَرْض.
Мӯсо , алайҳи ассалом , ба ҳикмати ҷаҳони офарин иқрор кард ва аз тҷосри хеши истиғфор .
موسی، علیهالسَّلام، به حکمتِ جهانآفرین اقرار کرد و از تَجاسُرِ خویش استغفار.
Мٰозои ахозк ё мағрури фии алхтр
مٰاذا اَخاضَکَ یا مَغْرُورُ فِی الْخَطَرِ
Ҳтиٰи ҳлкти Флити алнмли лами итр
حَتّیٰ هَلَکْتَ فَلَیْتَ النَّمْلَ لَمْ یَطِرِ
Банда чу ҷоҳ омаду симу зараш
بنده چو جاه آمد و سیم و زرش
Силӣ хоҳад ба зарурати сараш
سیلی خواهد به ضرورت سَرَش
Он нишнидӣ ки Флотўн чаҳ гуфт
آن نشنیدی که فلاطون چه گفت
Мӯри ҳамон ба ки набошад париш ?
مور همان به که نباشد پَرَش؟
Падарро асал бисёраст вале писари гармӣ дораст .
پدر را عسل بسیار است ولی پسر گرمیدار است.
Он кас ки тавонгарат наме гирданд
آن کسکه توانگرت نمیگرداند
ӯ маслиҳати ту аз ту беҳтар донад
او مصلحتِ تو از تو بهتر داند