Яке аз мулӯк бо танӣ чанд хосон дар шикоргоҳӣ ба зимистон аз иморати даври афтоданд , то шаб дар омад , хонаи деҳқонии диданд .
یکی از ملوک با تنی چند خاصان در شکارگاهی به زمستان از عمارت دور افتادند، تا شب درآمد، خانهٔ دهقانی دیدند.
Малик гуфт : шаб онҷо рӯем то заҳмат сармо набошад .
مَلِک گفت: شب آنجا رَویم تا زحمتِ سرما نباشد.
Яке аз вузаро гуфт : лоиқи қадар подшоҳ нест ба хонаи деҳқонии илтиҷо кардан , ҳам ӣнҷо хайма занем ва оташ кунем .
یکی از وزرا گفت: لایقِ قدرِ پادشاه نیست به خانهٔ دهقانی اِلْتِجا کردن، هم اینجا خیمه زنیم و آتش کنیم.
Деҳқонро хабар шуд . Мо ҳзрӣ тартиб кард ва пеш оварад ва замин бабўсед ва гуфт : қадари баланди султон нозил нашудӣ валикин нахостанд ки қадари деҳқон баланд гардад .
دهقان را خبر شد. ماحَضَری ترتیب کرد و پیش آورد و زمین ببوسید و گفت: قدرِ بلندِ سلطان نازل نشدی ولیکن نخواستند که قدرِ دهقان بلند گردد.
Султонро сухани гуфтан ӯ матбӯъ омад , шабонгоҳ ба манзил ӯ нақл карданд . Бомдодонаши халъат ва неъмат фармуд . Шунидандаш ки қадамӣ чанд дар рикоби султон ҳаме рафт ва мегуфт :
سلطان را سخن گفتنِ او مطبوع آمد، شبانگاه به منزلِ او نَقل کردند. بامدادانش خِلْعَت و نعمت فرمود. شنیدندش که قدمی چند در رکابِ سلطان همیرفت و میگفت:
зи қадару шавкат султон нагашт чизе кам
ز قدر و شوکتِ سلطان نگشت چیزی کم
Аз илтифот ба меҳмони сарои деҳқонӣ
از التفات به مهمانسرایِ دهقانی
Кулоҳи гӯшаи деҳқон ба офтоб расед
کلاهگوشهٔ دهقان به آفتاب رسید
Ки соя бар сараши андохт чун ту султонӣ
که سایه بر سرش انداخت چون تو سلطانی