Гадои ҳавлро ҳикоят кунанд ки неъматии вофири андӯхта буд .

گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود.

Яке аз подшоҳон гуфташ : ҳамеи намоянд ки мол бе карони дорӣ ва моро муҳиммӣ ҳаст , агар ба бархе аз он даст гирӣ кунӣ чун иртифоъ расад вафо карда шавад ва шукр гуфта .

یکی از پادشاهان گفتش: همی‌نمایند که مالِ بی‌کران داری و ما را مهمّی هست، اگر به برخی از آن دست‌گیری کنی چون ارتفاع رسد وفا کرده شود و شُکر گفته.

Гуфт : эй худованд рӯй замин ! лоиқи қадари бузургвор подшоҳ набошад дасти ҳиммат ба мол чун ман гадои олӯда кардан ки ҷӯи ҷӯ ба гадоӣ фароҳам овардаам .

گفت: ای خداوندِ روی زمین! لایقِ قَدرِ بزرگوارِ پادشاه نباشد دستِ همّت به مالِ چون من گدایی آلوده کردن که جو جو به گدایی فراهم آورده‌ام.

Гуфт : ғам нест ки ба кофар май даҳум , алхбисоти ллхбисин .

گفت: غم نیست که به کافر می‌دهم، اَلْخَبیثاتُ لِلْخَبیثین.

Шунидам ки сар аз фармони малик боз заду ҳуҷҷат овардан гирифту шӯхи чашмӣ кардан .

شنیدم که سر از فرمانِ ملک باز زد و حُجَّت آوردن گرفت و شوخ‌چشمی کردن.

Бифармуд то мазмуни хитоб аз ӯ ба заҷру тавбих мухлис карданд .

بفرمود تا مَضمونِ خِطاب از او به زجر و توبیخ مُخَلَّص کردند.