Моли дориро шунидам ки ба бухли чунон маърӯф буд ки ҳотами тоӣ дар карам . Зоҳири ҳолаш ба неъмати дунёи ороста ва хаст нафаси ҷабалӣ дар вай ҳамчунон мутамаккин , то ба ҷое ки ноне ба ҷонӣ аз дасти надодӣу гурбаи бўҳрираҳро ба луқмае ннўохтӣу саги асҳоби алкҳФро устихонӣ нияндохтӣ . Фии алҷмлаҳ , хона ӯро кас надидӣ дар кушодау суфра ӯро сари кушода .
مالداری را شنیدم که به بُخْلْ چنان معروف بود که حاتمِ طایی در کَرَم. ظاهرِ حالش به نعمتِ دنیا آراسته و خِسَّتِ نفسِ جِبِلّی در وی همچنان مُتَمَکِّن، تا به جایی که نانی به جانی از دست ندادی و گربهٔ بُوهُرَیْرَه را به لقمهای ننواختی و سگِ اصحابِ الکَهف را استخوانی نینداختی. فیالجمله، خانهٔ او را کس ندیدی در گشاده و سفرهٔ او را سر گشاده.
Дарвеш ба ҷузи буи таомаш нишнидӣ
درویش به جز بویِ طعامش نشنیدی
Мурғ аз пас нон хӯрдан ӯ , реза начедӣ
مرغ از پسِ نان خوردن او، ریزه نچیدی
Шунидам ки ба дарёии мағриби андар , роҳи Миср бар гирифта буду хаёли фиръавнӣ дар сар ; ҳтиٰи азои адркаҳи алғрқ , бодии мухолифи киштии баромад .
شنیدم که به دریایِ مغرب اندر، راهِ مصر برگرفته بود و خیالِ فرعونی در سر؛ حَتّیٰ اِذا اَدْرَکَهُ الْغَرَقُ، بادی مخالفِ کِشتی برآمد.
Бо табъи малулат чаҳ кунад , ҳар ки насозад ?
با طبعِ ملولت چه کند، هرکه نسازد؟
Шӯртаи ҳама вақте набӯд лоиқи киштӣ
شُرْطه همه وقتی نبوَد لایقِ کَشتی
Даст дуо бароварду фарёд бефоида хондан гирифт . Ва азои ркбўои фии алФлки дъўи аллоҳи мухлисин ?лаи аддӣн .
دستِ دعا برآورد و فریادِ بیفایده خواندن گرفت. وَ اِذا رَکِبُوا فِی الْفُلْکِ دَعَوُ اللهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ.
Дасти тазаррӯъ чаҳ суди бандаи муҳтоҷ ро
دستِ تضرّع چه سود بندهٔ محتاج را
Вақти дуо бар худоӣ , вақти карам дар бағал ?
وقتِ دعا بر خدای، وقتِ کَرَم در بغل؟
Аз зару сим , роҳатӣ бирасон
از زر و سیم، راحتی برسان
Хештани ҳам таматтуъӣ бар гир
خویشتن هم تمتّعی برگیر
Вонгаҳи ин хона каз ту хоҳад монад
وآن گه این خانه کز تو خواهد ماند
Хиштӣ аз симу хиштӣ аз зари гир
خشتی از سیم و خشتی از زر گیر
Овардаанд ки дар Мисри ақорб дарвеш дошт . Ба бақиятаи мол ӯ тавонгар шуданду ҷомаҳои куҳан ба марг ӯ бдриднд ва хаз ва дмётӣ буриданд . Ҳам дар он ҳафтаи якеро дидам аз эшон бар бодпоиии равон , ғуломӣ дар паии давон .
آوردهاند که در مصر اَقاربِ درویش داشت. به بقیّتِ مالِ او توانگر شدند و جامههای کهن به مرگِ او بدریدند و خَزّ و دِمیاطی بریدند. هم در آن هفته یکی را دیدم از ایشان بر بادپایی روان، غلامی در پی دوان.
Ваа кигар мурда боз гардидӣ
وه که گر مرده بازگردیدی
Ба миёни қабӣлау пайванд
به میانِ قبیله و پیوند
Ради мироси сахттар будӣ
ردِّ میراث سختتر بودی
Ворисонро зи марги хешованд
وارثان را ز مرگِ خویشاوند
Ба собиқаи маърифатӣ ки миёни мо буд , остинаш гирифтам ва гуфтам :
به سابقهٔ معرفتی که میانِ ما بود، آستینش گرفتم و گفتم:
Бихӯр , эй неки сирати сираи мард
بخور، ای نیکسیرتِ سَرهمَرد
Кони нигуни бахт гирд кард ва нахурд
کان نگونبخت گِرد کرد و نخوَرد