Сайёдии заъифро моҳии қавӣ ба дом андар афтод , тоқати ҳифз он надошт . Моҳӣ бар ӯ ғолиб омаду дом аз дасташ дар рабӯд ва бирафт .
صیّادی ضعیف را ماهیِ قوی به دام اندر افتاد، طاقتِ حفظِ آن نداشت. ماهی بر او غالب آمد و دام از دستش در رُبود و برَفت.
Шуд ғуломӣ ки оби ҷӯии орад
شد غلامی که آبِ جوی آرَد
Ҷӯй об омаду ғуломи бабрад !
جویِ آب آمد و غلام ببُرد!
Дом ҳар бор моҳӣ оварадӣ
دامْ هر بار ماهی آوردی
Моҳии ин бор рафту доми бабрад
ماهی این بار رَفت و دام ببُرد
Дигари сайёдон дареғ хӯрданд ва маломаташ карданд ки чунин сайдӣ дар домат афтод ва надонистӣ нигоҳи доштан . Гуфт : эй бародарон , чаҳ тавон кардан ? маро рӯзӣ набӯду моҳиро ҳамчунон рӯзии монда буд . Сайёд берӯзӣ дар диҷла нагираду моҳӣ беаҷал бар хушк намирад .
دیگر صیّادان دریغ خوردند و ملامتش کردند که چنین صیدی در دامت افتاد و ندانستی نگاه داشتن. گفت: ای برادران، چه توان کردن؟ مرا روزی نبود و ماهی را همچنان روزی مانده بود. صیّادِ بیروزی در دجله نگیرد و ماهیِ بیاجل بر خشک نمیرد.