Дасту пои бурӣдае ҳзорпоиӣ бикушт . Соҳиби дилӣ бар ӯ гузар кард ва гуфт : сбҳٰони аллоҳ ! бо ҳазор пой ки дошт чун аҷалаш фаро расед аз бедасту пое гурехтан натавонист .
دست و پابریدهای هزارپایی بکُشت. صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت: سُبْحٰانَالله! با هزار پایْ که داشت چون اجلش فرا رسید از بیدستوپایی گریختن نتوانست.
Чу ояд зи паии душмани ҷони ситон
چو آید ز پی دشمنِ جانستان
Бибандади аҷали пои асби давон
ببندد اجل پایِ اسبِ دوان
Дар он дам ки душман паёпай расед
در آن دم که دشمن پیاپی رسید
Камон киёнӣ нишоед кашид
کمانِ کیانی نشاید کشید