Яке аз мулӯки аҷами табибии ҳозиқ ба хизмати Мустафо , слии аллоҳи алайҳу силам , фиристод .
یکی از ملوکِ عَجَم طبیبی حاذق به خدمتِ مصطفی، صلّی اللهُ عَلَیْهِ و سَلَّمَ، فرستاد.
Солӣ дар диёри араб буд ва касе таҷрибаи пеш ӯ наёварду муолиҷа аз вай дар нахост .
سالی در دیارِ عرب بود و کسی تَجْرِبه پیشِ او نیاورد و معالجه از وی درنخواست.
Пеш пайғамбар омад ва гила кард ки : мари ин бандаро барои муъолиҷати асҳоб фиристодаанд ва дар ин муддат касе илтифотӣ накард то хидматӣ ки бар банда муайянаст , ба ҷой оварад .
پیشِ پیغمبر آمد و گله کرد که: مر این بنده را برای معالجتِ اصحاب فرستادهاند و در این مدّت کسی التفاتی نکرد تا خدمتی که بر بنده معیَّن است، به جای آوَرَد.
Расӯл , алайҳи ассалом , гуфт : ин тайифаро тариқатӣаст ки то иштиҳо ғолиб нашавад , нахуранд ва ҳануз иштиҳои боқӣ буд ки даст аз таом бидоранд .
رسول، علیهالسّلام، گفت: این طایفه را طریقتی است که تا اشتها غالب نشود، نخورند و هنوز اشتها باقی بُوَد که دست از طعام بدارند.
Ҳаким гуфт : инаст мӯҷиби тандурустӣ .
حکیم گفت: این است موجبِ تندرستی.
Замин бабўсед ва бирафт .
زمین ببوسید و برَفت.
Сухан онгаҳ кунад ҳакими оғоз
سخن آن گه کُنَد حکیم آغاز
ё сарангушти сӯии луқма , дароз
یا سرانگشت سویِ لقمه، دراز
Ки зи ногуфтанаш халал зояд
که ز ناگفتنش خلل زاید
ё зи нохўрднш ба ҷон ояд
یا ز ناخوردنش به جان آید
Лои ҷурми ҳикматаш буд , гуфтор
لاجَرَم حکمتش بوَد، گفتار
Хӯрданаши тандурустии оради бор
خوردنش تندرستی آرَد بار