Дар сирати Ардашери Бобакон омадааст ки ҳакими арабро пурсед ки : рӯзӣ чаҳ мояи таом бояд хӯрдан ?

در سیرتِ اردشیرِ بابکان آمده است که حکیمِ عرب را پرسید که: روزی چه مایه طعام باید خوردن؟

Гуфт : сад дирами санг кифоятаст .

گفت: صد دِرَم سنگ کفایت است.

Гуфт : ин қадар чаҳ қӯт диҳад ?

گفت: این قدر چه قوّت دهد؟

Гуфт : ҳٰзои алмқдори иҳмлку мٰозоди ълиٰи зٰлки ?фонати ҳомила . Яъне ин қадари туро бар пой ҳаме дорад ва ҳар чаҳ бар ин зиёдат кунӣ , ту ҳмоли онӣ .

گفت: هٰذَا الْمِقْدارُ یَحْمِلُکَ و مٰازادَ عَلیٰ ذٰلِکَ فَاَنْتَ حامِلُهُ. یعنی این قدر تو را بر پای همی‌دارد و هر چه بر این زیادت کنی، تو حمّال آنی.