Ду дарвеши хуросонии мулозими суҳбати якдигар сафар кардандӣ . Яке заъиф буд ки ҳар ба ду шаб ифтор кардӣу дигари қавӣ ки рӯзии се бор хӯрдӣ .

دو درویشِ خراسانی مُلازمِ صحبتِ یکدیگر سفر کردندی. یکی ضعیف بود که هر به دو شب افطار کردی و دیگر قوی که روزی سه بار خوردی.

Иттифоқан бар дар шаҳрӣ ба тӯҳмати ҷосӯсӣ гирифтор омаданд . Ҳар дуро ба хона Эй карданд ва дар ба гул бароварданд .

اتفاقاً بر درِ شهری به تهمتِ جاسوسی گرفتار آمدند. هر دو را به خانه‌ای کردند و در به گِل برآوردند.

Баъд аз ду ҳафта маълум шуд ки бе гуноҳанд . Дарро кушоданд . Қавиро диданди мурдау заъифи ҷон ба саломати барда .

بعد از دو هفته معلوم شد که بی‌‎گناهند. در را گشادند. قوی را دیدند مرده و ضعیف جان به سلامت بُرده.

Мардум дар ин аҷаби монданд .

مردم در این عجب ماندند.

Ҳакимӣ гуфт : хилофи ин аҷаб будӣ , он яке бсёрхўор бӯдааст , тоқат бенавое наёвард , ба сахтӣ ҳалок шуд . Вена дигар хештан дор бӯдааст , лоҷарам бар одати хеш сабр кард ва ба саломат бимонад .

حکیمی گفت: خلافِ این عجب بودی، آن یکی بسیارخوار بوده است، طاقتِ بی‌‎نوایی نیاورد، به سختی هلاک شد. وین دگر خویشتن‌‎دار بوده است، لاجَرَم بر عادتِ خویش صبر کرد و به سلامت بماند.