Танӣ чанд аз бандагон Маҳмӯд гуфтанд ҳасан мемандиро ки : « султони имрӯзи туро чаҳ гуфт дар фалони маслиҳат ? » гуфт : « бар шумо ҳам пӯшида набошад . » гуфтанд : « ончӣ бо ту гуяд , ба амсоли мо гуфтан раво надорад . » гуфт : « ба эътимоди он ки донад ки нагӯям , пас чаро ҳаме пурсед ? »
تنی چند از بندگانِ محمود گفتند حسنِ میمندی را که: سلطان امروز تو را چه گفت در فلان مصلحت؟ گفت: بر شما هم پوشیده نباشد. گفتند: آنچه با تو گوید، به امثالِ ما گفتن روا ندارد. گفت: به اعتمادِ آن که داند که نگویم، پس چرا همیپرسید؟
На ҳар сухан ки барояд бигӯед аҳли шинохт
نه هر سخن که برآید، بگوید اهلِ شناخت
Ба сари шоҳи сар хештан нишоед бохт
به سرِّ شاه سر خویشتن نشاید باخت