Дар ақди байъи сарое мтрдд будам . Ҷуҳудӣ гуфт : охири ман аз кадхудоёни ин мҳлтм . Васфи ин хонаи чунон ки ҳаст аз ман пресс , бихар ки ҳеҷ айбӣ надорад . Гуфтам : ба ҷузи он ки ту ҳамсояи манӣ !
در عقدِ بَیْع سرایی مُتَرَدِّد بودم. جهودی گفت: آخر من از کدخدایانِ این محلّتم؛ وصفِ این خانه چنان که هست از من پرس. بخر که هیچ عیبی ندارد. گفتم: به جز آن که تو همسایهٔ منی!
Хонаеро ки чун ту ҳамсоя аст
خانهای را که چون تو همسایه است
Даҳ дирами сими бади айёри арзад
ده درم سیمِ بد عیار ارزد
Локини умедвор бояд буд
لکن امّیدوار باید بود
Ки пас аз марги ту ҳазор арзад
که پس از مرگِ تو هزار ارزد