Якеро пурседанд аз мстърбони Бағдод : мо тқўли фии алмрд ?

یکی را پرسیدند از مُسْتَعْرِبانِ بغداد: مٰا تَقُولُ فِی الْمُرْدِ؟

Гуфт : лои хайри Фиҳми модоми аҳдҳми лтиФои итхошни Фозои хашини итлотФ . Яъне чандон ки хубу латифу нозук андомаст дуруштӣ кунаду сахтӣ , чун сахт ва дурушт шуд чунон ки ба корӣ наёяд тлтФ кунад ва дуруштӣ намонад .

گفت: لا خَیْرَ فیهِمْ مادامَ اَحَدُهُمْ لَطیفاً یَتَخاشَنُ؛ فَاِذا خَشُنَ یَتَلاطَفُ؛ یعنی چندان‌که خوب و لطیف و نازک‌اندام است، درشتی کند و سختی؛ چون سخت و درشت شد چنان که به کاری نیاید، تلطّف کند و درشتی نماند.