Якеро аз уламо пурседанд ки : яке бо моҳрўиист дар хилват нишаста ва дарҳо бастау рақибони хуфтау нафаси толибу шаҳвати ғолиб , чунон ки араб гуяд алтмри ёнъу алнотўри ғайри монеъ . Ҳеҷ бошад ки ба қӯти парҳезгорӣ аз ӯ ба саломат бимонад ?
یکی را از علما پرسیدند که: یکی با ماهروییست در خلوت نشسته و درها بسته و رقیبان خفته و نفس طالب و شهوت غالب، چنان که عرب گوید: اَلتَّمْرُ یانِعٌ وَ النّٰاطورُ غَیْرُ مانِعٍ؛ هیچ باشد که به قوّتِ پرهیزگاری از او به سلامت بماند؟
Гуфт : агар аз мҳрўён ба саломат бимонад аз бдгўён намонад .
گفت: اگر از مهرویان به سلامت بماند از بدگویان نماند.
Ва ани силами алإнсони ман сӯъ нафса
و اِنْ سَلِمَ اْلإنسانُ مِنْ سُوءِ نَفْسِهِ
Фмни сӯъи занни алмдъии лӣси ислм
فَمِنْ سُوءِ ظَنِّ الْمُدَّعی لَیْسَ یَسْلَمُ
Шояд пас кори хештани бншстн
شاید پسِ کار خویشتن بنشستن
Лекин натавон забони мардум бастан
لیکن نتوان زبانِ مردم بستن