Хирқаи пӯшӣ дар корвони ҳиҷози ҳамроҳи мо буд , яке аз умарои араби мар ӯро сад динори бахшида то қурбон кунад . Дуздони хФоҷаҳ ногоҳ бар корвон заданду поки ббрднд . Бозаргонони гиряу зорӣ кардан гирифтанду фарёд бе фоидаи хондан
خرقهپوشی در کاروان حجاز همراه ما بود. یکی از امرای عرب مر او را صد دینار بخشیده تا قربان کند. دزدان خفاجه ناگاه بر کاروان زدند و پاک ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردن گرفتند و فریاد بیفایده خواندن.
Гар тазаррӯъ кунӣ вагар фарёд
گر تضرع کنی و گر فریاد
Дузди зари боз пас нахоҳад дод
دزد زر باز پس نخواهد داد
Магари он дарвеши солеҳ ки бар қарори хеши монда буду тағайюр дар ӯ наёмада . Гуфтам : магари маълуми туро дузди набард ? гуфт : балии бурданд , валикини маро бо он улфатӣ чунон набӯд ки ба вақти мФорқти хаста дилӣ бошад .
مگر آن درویش صالح که بر قرار خویش مانده بود و تغیر در او نیامده. گفتم: «مگر معلوم تو را دزد نبرد؟» گفت: «بلی بردند، ولیکن مرا با آن الفتی چنان نبود که به وقت مفارقت خستهدلی باشد».
Набояд бастани андари чизу каси дил
نباید بستن اندر چیز و کس دل
Ки дил бардоштан корӣаст мушкил
که دل برداشتن کاریست مشکل
Гуфтам : муносиби ҳол манаст ин чаҳ гуфтӣ ки маро дар аҳди ҷавонӣ бо ҷавонии иттифоқи мхолтт буду сидқи маваддат то ба ҷое ки қиблаи чашмами ҷамол ӯ будӣу суди сармояи умрами висол ӯ .
گفتم: «مناسب حال من است این چه گفتی که مرا در عهد جوانی با جوانی اتفاق مخالطت بود و صدق مودّت تا به جایی که قبلهٔ چشمم جمال او بودی و سود سرمایهٔ عمرم وصال او».
Магари малоика бар осмон вагар на башар
مگر ملائکه بر آسمان وگر نه بشر
Ба ҳасани сӯрат ӯ дар замӣ нахоҳад буд
به حسن صورت او در زمی نخواهد بود
Ба дӯстӣ ки ҳаромаст баъд аз ӯ суҳбат
به دوستی که حرام است بعد از او صحبت
Ки ҳеҷ нутфаи чуну одамӣ нахоҳад буд
که هیچ نطفه چنو آدمی نخواهد بود
Ногуҳии пои вуҷӯдаш ба гули аҷал фурӯ рафту дӯди фироқ аз дудмонаш бар омад . Рӯзҳо бар сари хокаш муҷовират кардам вази ҷумла ки бар фироқ ӯ гуфтам :
ناگهی پای وجودش به گِل اجل فرو رفت و دود فراق از دودمانش برآمد. روزها بر سر خاکش مجاورت کردم وز جمله که بر فراق او گفتم:
Коши кони рӯз ки дар пой ту шуд хори аҷал
کاش کآن روز که در پای تو شد خار اجل
Дасти гетии бздии теғи ҳалокам бар сар
دست گیتی بزدی تیغ هلاکم بر سر
То дар ин рӯзи ҷаҳон бе ту надидӣ чашмам
تا در این روز جهان بیتو ندیدی چشمم
Ин манам бар сари хоки ту ки хокам бар сар
این منم بر سر خاک تو که خاکم بر سر
Он ки қарораш нагирифтӣу хоб
آن که قرارش نگرفتی و خواب
То гулу насрини нФшондии нахуст
تا گل و نسرین نفشاندی نخست
Гардиши гетии гул рӯйиш бирехт
گردش گیتی گل رویش بریخت
Хорбнон бар сар хокаш бараст
خاربنان بر سر خاکش برست
Баъд аз мФорқт ӯ азм кардаму нияти ҷузам ки бақиятаи зиндагонии фарш ҳавас дарнавардам ва гирд маҷоласт нигарадам .
بعد از مفارقت او عزم کردم و نیت جزم که بقیت زندگانی فرش هوس درنوردم و گِرد مجالست نگردم.
Суди дарёи нек будӣ гар набӯдӣ бими мавҷ
سود دریا نیک بودی گر نبودی بیم موج
Суҳбати гули хуши бадигар нестии ташвиши хор
صحبت گل خوش بُدی گر نیستی تشویش خار
Дӯш чун товус май нозидми андари боғи васл
دوش چون طاووس مینازیدم اندر باغ وصل
Дигари имрӯз аз фироқи ёр май печам чу мор
دیگر امروز از فراق یار میپیچم چو مار