Яке дӯстиро ки замонҳо надида буд гуфт : куҷое ки муштоқ бӯдаам ?
یکی، دوستی را که زمانها ندیده بود گفت: کجایی که مشتاق بودهام؟
Гуфт : муштоқӣ ба ки малулӣ .
گفت: مشتاقی به که ملولی.
Дайр омадӣ эйнигор сармаст
دیر آمدى، اى نگار سرمست
Зудат надиҳем доман аз даст
زودت ندهیم دامن از دست
Маъшуқа ки дайри дайри бенанд
معشوقه که دیر دیر بینند
Охир кам аз он ки сайри бенанд
آخر، کم از آن که سیر بینند؟
Шоҳид ки бо рафиқон ояд , ба ҷафо кардан омадааст ; ба ҳукми онкӣ аз ғайрату мзодт холӣ набошад .
شاهد که با رفیقان آید، به جفا کردن آمده است؛ به حکمِ آن که از غیرت و مُضادّت خالی نباشد.
Азои ҷӣтнии фии рФқаҳи лтзўрнӣ
اِذٰا جِئتَنی فی رُفْقَةٍ لِتَزُورَنی
Ва ани ҷӣти фии сулҳи Фأнти муҳориб
وَ اِنْ جِئْتَ فی صُلْحٍ فَأَنتَ مُحارِبُ
Ба як нафас ки бар омехт ёр бо ағёр
به یک نفس که برآمیخت یار با اَغیار
Басӣ намонад ки ғайрати вуҷӯди ман бикашад
بسی نماند که غیرت وجودِ من بکشد
Ба ханда гуфт ки ман шамъи ҷамъам эй саъдӣ
به خنده گفت که من شمعِ جمعم ای سعدی
Маро аз он чаҳ ки парвонаи хештани бикашад ?
مرا از آن چه که پروانه خویشتن بکُشد؟