Донишмандиро дидам ба касе мубтало шудау розаши бармалои афтода . Ҷаври фаровони барадӣу таҳаммул бекарон кардӣ .

دانشمندی را دیدم به کسی مبتلا شده و رازش بر مَلا افتاده. جورِ فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

Борӣ ба латофаташ гуфтам : донам ки туро дар маваддати ин манзури иллатӣу баннои муҳаббат бар злтӣ нест , бо вуҷӯди чунин маънии лоиқи қадар уламо набошад худро муттаҳами гардонӣдану ҷавр бе адабони бурдан .

باری به لطافتش گفتم: دانم که تو را در مودّتِ این منظور علّتی و بنایِ محبّت بر زَلَّتی نیست؛ با وجود چنین معنی، لایقِ قدرِ علما نباشد خود را متّهم گردانیدن و جورِ بی‌ادبان بردن.

Гуфт : эй ёр ! дасти итоб аз доман рӯзгорам бидор . Борҳо дар ин маслиҳат ки ту бинӣ андеша кардаму сабр бар ҷафоӣ ӯ саҳл тар ояд ҳаме ки сабр аз дидан ӯ ва ҳукамо гӯйанд : дил бар муҷоҳида ниҳодани осон тараст ки чашм аз мушоҳида бар гирифтан .

گفت: ای یار! دستِ عتاب از دامنِ روزگارم بدار. بارها در این مصلحت که تو بینی اندیشه کردم و صبر بر جفایِ او سهل‌تر آید همی که صبر از دیدنِ او و حکما گویند: دل بر مجاهده نهادن آسان‌تر است که چشم از مشاهده بر گرفتن.