Меҳмон перӣ шудам дар диёрбакр ки мол фаровон дошту фарзандии хӯбрӯй .
مهمان پیری شدم در دیاربکر که مال فراوان داشت و فرزندی خوبروی.
Шабӣ ҳикоят кард : маро ба умри хеш ба ҷузи ин фарзанд набӯдааст . Дарахтӣ дар ин водӣ зиёратгоҳаст ки мардумон ба ҳоҷат хостани онҷои раванд . Шабҳои дароз дар он пои дарахт бар ҳақ биноледаам то марои ин фарзанд бахшидааст .
شبی حکایت کرد: مرا به عمر خویش به جز این فرزند نبوده است. درختی در این وادی زیارتگاه است که مردمان به حاجت خواستن آنجا روند. شبهای دراز در آن پای درخت بر حق بنالیدهام تا مرا این فرزند بخشیده است.
Шунидам ки писар бо рафиқони оҳиста ҳаме гуфт : чаҳ будигар ман он дарахт бдонстмӣ куҷост то дуо кардамӣ ва падар бамурдӣ .
شنیدم که پسر با رفیقان آهسته همی گفت: چه بودی گر من آن درخت بدانستمی کجاست تا دعا کردمی و پدر بمردی.
Хоҷаи шодии кунон ки писарам оқиласту писари таънаи занон ки падарами фартут .
خواجه شادیکنان که پسرم عاقل است و پسر طعنهزنان که پدرم فرتوت.
Солҳо бар ту бугзарад ки гузор
سالها بر تو بگذرد که گذار
Накунӣ сӯии турбати падарат
نکنی سوی تربت پدرت
Ту ба ҷои падар чаҳ кардӣ хайр ?
تو به جای پدر چه کردی خیر؟
То ҳамон чашми дорӣ аз писарат
تا همان چشم داری از پسرت