Вақте ба ҷаҳли ҷавонии бонг бар модар задам , дили озурда ба кунҷӣ нишасту гирён ҳаме гуфт : магари хурдӣ фаромӯш кардӣ ки дуруштӣ мекунӣ ?
وقتی به جهل جوانی بانگ بر مادر زدم؛ دلآزرده به کنجی نشست و گریان همیگفت: مگر خُردی فراموش کردی که درشتی میکنی؟
Чаҳ хуш гуфт золӣ ба фарзанди хеш
چه خوش گفت زالی به فرزند خویش
Чу дидаш паланги афкану пели тан
چو دیدش پلنگافکن و پیلتن
Гар аз аҳди хирадят ёд омадӣ
گر از عهد خردیت یاد آمدی
Ки бечора будӣ дар оғӯши ман
که بیچاره بودی در آغوش من،
Накардӣ дар ин рӯз бар ман ҷафо
نکردی در اینروز بر من جفا
Ки ту шермардӣ ва ман перзан
که تو شیرمردی و من پیرزن