Пермард иро гуфтанд : чаро зан накунӣ ?
پیرمردی را گفتند: چرا زن نکنی؟
Гуфт : бо пирзнонм айшӣ набошад .
گفت: با پیرزنانم عیشی نباشد.
Гуфтанд : ҷавонӣ бихоҳ чу макунат дорӣ .
گفتند: جوانی بخواه چو مکنت داری.
Гуфт : маро ки перам бо перзанон улфат нест пас ӯро ки ҷавон бошад бо ман ки перам чаҳ дӯстии сӯрати бандад ?
گفت: مرا که پیرم با پیرزنان الفت نیست. پس او را که جوان باشد با من که پیرم چه دوستی صورت بندد؟
Пари ҳФтои слаҳ ҷўнӣ ме кунад
پِرِ هَفتا ثَله جُونی میکُند
Ъшғи мақарӣу хӣ банӣ чаши равишат
عَشْغِ مقْری وَ خُیْ بِنی چِشِ رُوشْت
Зӯр бояд на зар ки бонӯ ро
زور باید نه زر، که بانو را
Гзр ӣ дӯсттар ки даҳ ман гӯшт
گَزَری دوستتر که ده من گوشت