Яке аз фузалои таълими малики зодае ҳаме доду зарб бемуҳобо задӣу заҷр беқиёс кардӣ . Бории писар аз бе тоқатии шикояти пеши падари бараду ҷома аз тани дардманди бардошт . Падарро дил ба ҳам бар омад .

یکی از فضلا تعلیم ملک‌زاده‌ای همی‌داد و ضرب بی‌محابا زدی و زجر بی‌قیاس کردی. باری پسر از بی‌طاقتی شکایت پیش پدر برد و جامه از تن دردمند برداشت. پدر را دل به هم بر آمد.

Устодро гуфт ки писарони оҳоди раиятро чандини ҷафоу тавбихи раво наме дорӣ ки фарзанди маро сабаб чист ?

استاد را گفت که پسران آحاد رعیت را چندین جفا و توبیخ روا نمی‌داری که فرزند مرا؛ سبب چیست؟

Гуфт : сабаби он ки сухани андешӣда бояд гуфту ҳаракати писандида кардани ҳамаи халқро алии алъмўму подшоҳонро алӣ алхусус , ба мӯҷиби он ки бар дасту забони эшон ҳар чаҳ рафта шавад ҳар оина ба афвоҳ бигӯянду қавлу феъли авоми анносро чандон эътиборӣ набошад .

گفت: سبب آن که سخن اندیشیده باید گفت و حرکت پسندیده کردن همه خلق را علی العموم و پادشاهان را علی الخصوص، به موجب آنکه بر دست و زبان ایشان هر چه رفته شود هر آینه به افواه بگویند و قول و فعل عوام الناس را چندان اعتباری نباشد.

Пас воҷиб омад муаллими Подшаҳи зодаро дар таҳзиби ахлоқи хдоўндзодгони أнбтҳми аллоҳи нботои ҳуснои иҷтиҳод аз он беш кардан ки дар ҳақи авом .

پس واجب آمد معلم پادشه‌زاده را در تهذیب اخلاق خداوندزادگان أنبَتَهم اللهُ نباتاً حسناً اجتهاد از آن بیش کردن که در حقّ عوام.

Маликро ҳасани тадбири фақиҳу тақрири ҷавоб ӯ мувофиқ рой омад . Халъат ва неъмат бахшеду пояи мансаб баланд гардонид .

ملک را حسن تدبیر فقیه و تقریر جواب او موافق رای آمد. خلعت و نعمت بخشید و پایهٔ منصب بلند گردانید.