Муаллим китобӣ дидам дар диёри мағриби тршрўии талхи гуфтори бдхўии мардуми озори гадои табъи нопарҳезгор ки айши мусулмонон ба дидан ӯ табаи гаштӣу хондани қуръонаши дили мардум сияҳ кардӣ . Ҷамъии писарони покизау духтарони дӯшиза ба дасти ҷафоӣ ӯ гирифтор на Зуҳраи ханда ва на ёроии гуфтори гуҳи оризи симини якеро тпнчаҳ задӣу гуҳи соқи булӯрӣни дайгарӣ шиканҷа кардӣ . Алқсаҳ шунидам ки тарафӣ аз хабосати нафас ӯ маълум карданду бзднду бронднду мактаб ӯро ба муслеҳӣ доданд порсои салими неки марди ҳалим ки сухани ҷуз ба ҳукм зарурат нагуфтӣу мӯҷиби озори кас бар забонаш нарафтӣ .

معلم کُتّابی دیدم در دیار مغرب، ترشرویِ تلخ‌گفتار بدخویِ مردم‌آزار گداطبعِ ناپرهیزگار، که عیش مسلمانان به دیدن او تبه گشتی و خواندن قرآنش دل مردم سیه کردی. جمعی پسران پاکیزه و دختران دوشیزه به دست جفای او گرفتار، نه زهره خنده و نه یارای گفتار. گه عارضِ سیمینِ یکی را طپنچه زدی و گه ساقِ بلورینِ دیگری شکنجه کردی. القصه شنیدم که طرفی از خباثت نفس او معلوم کردند و بزدند و براندند و مکتب او را به مصلحی دادند پارسای سلیم نیک‌مرد حلیم که سخن جز به حکم ضرورت نگفتی و موجب آزار کس بر زبانش نرفتی.

Кӯдаконро ҳайбати устоди нахустин аз сар бирафту муаллими Дуюминро ахлоқи мулкии диданд ва як як дев шуданд . Ба эътимоди ҳалам ӯ тарк илм доданд . Ағлаби авқот ба бозичаи фаро ҳам нишастандӣу лавҳи дурусти нокарда дар сари ҳам шикастандӣ .

کودکان را هیبت استاد نخستین از سر برفت و معلم دومین را اخلاق مَلَکی دیدند و یک یک دیو شدند. به اعتماد حلم او ترک علم دادند. اغلب اوقات به بازیچه فرا هم نشستندی و لوح درست ناکرده در سر هم شکستندی.

Баъд аз ду ҳафта бар он масҷид гузар кардам , муаллими аввалинро дидам ки дил хуш карда буданд ва ба ҷой хеш оварда . Инсофи брнҷидм ва лоҳўл гуфтам ки Иблисро муаллими малоикаи дигар чаро карданд . Пермардии зариф ҷаҳондида гуфт :

بعد از دو هفته بر آن مسجد گذر کردم، معلم اولین را دیدم که دل‌خوش کرده بودند و به جای خویش آورده. انصاف برنجیدم و لاحول گفتم که ابلیس را معلم ملائکه دیگر چرا کردند. پیرمردی ظریف جهاندیده گفت: