Подшоҳии писариро ба адибӣ дод ва гуфт : ин фарзанд туаст , тарбияташ ҳамчунон кун ки яке аз фарзандони хеш .

پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت: این فرزند توست، تربیتش همچنان کن که یکی از فرزندان خویش.

Адиб хизмат кард ва мутақаббил шуду солӣ чанд бар ӯ саъй кард ва ба ҷое нараседу писарони адиб дар фазлу балоғат мунтаҳӣ шуданд .

ادیب خدمت کرد و متقبل شد و سالی چند بر او سعی کرد و به جایی نرسید و پسران ادیب در فضل و بلاغت منتهی شدند.

Малики донишмандро мؤохзт кард ва мъотбт фармуд ки ваъда хилоф кардӣу вафо ба ҷо наёвардӣ .

ملک دانشمند را مؤاخذت کرد و معاتبت فرمود که وعده خلاف کردی و وفا به جا نیاوردی.

Гуфт : бар рои худованд рӯй замин пӯшида намонад ки тарбият яксонасту тбоъи мухталиф .

گفت: بر رای خداوند روی زمین پوشیده نماند که تربیت یکسان است و طباع مختلف.