Дар тасониф ҳукамо овардаанд ки каждумро вилодат маъҳуд нест чунон ки дигари ҳайвонотро бали аҳшои модарро бихӯранду шикамашро бадаранду роҳ саҳро гиранд ва он пӯстҳо ки дар хонаи каждуми бенанди асар онаст . Бории ин нуктаи пеши бузургӣ ҳаме гуфтам , гуфт дили ман бар сидқи ин сухан гувоҳӣ медиҳаду ҷуз чунин натавон бӯдан дар ҳолати хурдӣ бо модару падари чунин мъомлт кардаанд , лоҷарам дар бузургии чунин мқблнду маҳбӯб !
در تصانیف حکما آوردهاند که کژدم را ولادتِ معهود نیست چنانکه دیگر حیوانات را، بل احشای مادر را بخورند و شکمش را بدرند و راه صحرا گیرند و آن پوستها که در خانه کژدم بینند اثر آن است. باری این نکته پیش بزرگی همیگفتم، گفت دل من بر صدق این سخن گواهی میدهد و جز چنین نتوان بودن، در حالت خردی با مادر و پدر چنین معاملت کردهاند لاجرم در بزرگی چنین مقبلند و محبوب!
Писариро падар васият кард
پسری را پدر وصیت کرد
К-эии ҷўонбхти ёди гири ин панд
کای جوانبخت یاد گیر این پند
Ҳар ки бо аҳли худ вафо накунад
هر که با اهل خود وفا نکند
Нашавад дӯст рӯйу давлатманд
نشود دوستروی و دولتمند
Каждумро гуфтанд : чаро ба зимистон ба дар наме ое ? гуфт : ба тобистонам чаҳ ҳурматаст ки ба зимистон низ биёям ? !
کژدم را گفتند: چرا به زمستان به در نمیآیی؟ گفت: به تابستانم چه حرمت است که به زمستان نیز بیایم؟!