Хашм беш аз ҳад гирифтани ваҳшати ораду лутф бе вақти ҳайбати бабрад . На чандон дуруштӣ кун ки аз ту сайр гирданд ва на чандон нармӣ ки бар ту далер шаванд .
خشمِ بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطفِ بی وقت هیبت ببرد. نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.
Дуруштӣу нармӣ ба ҳам дар ба аст
دُرشتی و نَرمی به هَم دَر بِه است
Чу Фосд ки ҷарроҳу марҳам на аст
چو فاصد که جَراح و مَرهَم نِهْ است
Дуруштӣ на гирад хирадманди пеш
دُرشتی نگیرد خِرَدمَند پیش
На сустӣ ки ноқис кунад қадари хеш
نه سُستی که ناقص کُنَد قَدرِ خویش
На мари хештанро фузӯнӣ наад
نه مَر خویشتن را فُزونی نَهد
На якбораи тан дар мазаллат диҳад
نه یکباره تَن در مَذلت دَهد
Шабоне бо падар гуфт : эй хирадманд
شَبانی با پدر گفت: اِی خِرَدمَند
Марои таълими даҳ перонаи як панд
مَرا تَعلیم دِه پیرانه یک پَند
Бигуфто : никмрдӣ кун на чандон
بگفتا: نیکمَردی کُن نَه چَندان
Ки гардад хираи гурги тези дандон
که گردد خیره گرگِ تیز دَندان