Подшаҳ бояд ки то ба ҳаддии хашм бар душманон наронад ки дӯстонро эътимод намонад . Оташи хашми аввал дар худованди хашми аўФтди пас онгаҳ забона ба хасм расад ё нарасад .
پادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند. آتش خشم اول در خداوند خشم اوفتد پس آنگه زبانه به خصم رسد یا نرسد.
Нишоед банӣ одами хокзод
نشاید بنیآدم خاکزاد
Ки дар сар кунад кибру тундӣу бод
که در سر کند کبر و تندی و باد
Туро бо чунин гармӣу саркашӣ
تو را با چنین گرمی و سرکشی
Напиндорам аз хокӣ аз оташӣ
نپندارم از خاکی از آتشی
Дар хоки билқони брсидм ба обидӣ
در خاک بیلقان برسیدم به عابدی
Гуфтам : маро ба тарбият аз ҷаҳл пок кун
گفتم: مرا به تربیت از جهل پاک کن
Гуфто : бирав чу хок таҳаммул кун эй фақиҳ
گفتا: برو چو خاک تحمل کن ای فقیه
ё ҳар чаҳ хондае ҳама дар зер хок кун
یا هر چه خواندهای همه در زیر خاک کن