Ду каси ранҷи беҳудаи бурданду саъй бефоида карданд : яке он ки андӯхт ва нахурду дигари он ки омухт ва накард .
دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بیفایده کردند: یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت و نکرد.
Илми чандон ки бештари хуоне
علم چندان که بیشتر خوانی
Чун амал дар ту нест нодонӣ
چون عمل در تو نیست نادانی
На муҳаққиқ буд на донишманд
نه محقّق بود نه دانشمند
Чорпое бар ӯ китобӣ чанд
چارپایی بر او کتابی چند
Он тиҳии мағзро чаҳ илму хабар
آن تهیمغز را چه علم و خبر
Ки бар ӯ ҳизумаст ё дафтар
که بر او هیزم است یا دفتر