Хирадмандиро ки дар зумраи аҷлоФи сухани бибандади шигифти мадор ки овози барбат бо ғалабаи дуҳул бар наёяду буии анбар аз ганди сайр фурӯ монад .
خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار، که آواز بربط با غلبهٔ دهل بر نیاید و بوی عنبر از گند سیر فرو ماند.
Баланди овози нодон гардан афрохт
بلند آواز نادان گردن افراخت
Ки доноро ба бе шармии биндохт
که دانا را به بی شرمی بینداخت
намедонад ки оҳанги ҳиҷозӣ
نمیداند که آهنگ حجازی
Фурӯ монад зи бонги табли ғозӣ
فرو ماند ز بانگ طبل غازی