Ҷавонмард ки бихӯрад ва бидиҳад , ба аз обидӣ ки рӯза дораду бунаад . Ҳар ки тарки шаҳавот аз баҳри қабул халқ додааст , аз шаҳватии ҳалол дар шаҳватии ҳаром афтодааст .

جوانمرد که بخورد و بدهد، به از عابدی که روزه دارد و بنهد. هر که ترک شهوات از بهر قبول خلق داده است، از شهوتی حلال در شهوتی حرام افتاده است.