Фазли худоиро ки тавонад шумор кард ?

فضل خدای را که تواند شمار کرد؟

ё кист онкии шукри яке аз ҳазор кард ?

یا کیست آنکه شکر یکی از هزار کرد؟

Он сонеъи қадим ки бар фарши коинот

آن صانع قدیم که بر فرش کائنات

Чандини ҳазор сӯрати алвон нигор кард

چندین هزار صورت الوان نگار کرد

Таркиби осмону тулӯъи ситорагон

ترکیب آسمان و طلوع ستارگان

Аз баҳри ибрати назар ҳӯшёр кард

از بهر عبرت نظر هوشیار کرد

Баҳри офарид ва бару дарахтону одамӣ

بحر آفرید و بر و درختان و آدمی

Хуршеду моҳу анҷуму лайл ва наҳор кард

خورشید و ماه و انجم و لیل و نهار کرد

Алвони неъматӣ ки нишоед сипос гуфт

الوان نعمتی که نشاید سپاس گفت

Асбоби роҳатӣ ки нишоед шумор кард

اسباب راحتی که نشاید شمار کرد

Осори раҳматӣ ки ҷаҳони сар ба сар гирифт

آثار رحمتی که جهان سر به سر گرفت

Аҳмоли миннатӣ ки фалаки зер бор кард

احمال منتی که فلک زیر بار کرد

Аз чӯби хушки мива ва дар неи шукри ниҳод

از چوب خشک میوه و در نی شکر نهاد

Вази қатраи донае дрр шоҳвор кард

وز قطره دانه‌ای درر شاهوار کرد

Мсмори кӯҳсор ба нтъ замин бадухт

مسمار کوهسار به نطع زمین بدوخت

То фарши хок бар сари об устувор кард

تا فرش خاک بر سر آب استوار کرد

Аҷзои хоки мурда , ба таъсири офтоб

اجزای خاک مرده، به تأثیر آفتاب

Бустони мивау чаману лола зор кард

بستان میوه و چمن و لاله‌زار کرد

Ин об дод бехи дарахтони ташна ро

این آب داد بیخ درختان تشنه را

Шохи бараҳнаи перҳан навбаҳор кард

شاخ برهنه پیرهن نوبهار کرد

Чандини ҳазор манзари зебои бёФрид

چندین هزار منظر زیبا بیافرید

То кист кӯи назари зи сар эътибор кард

تا کیست کو نظر ز سر اعتبار کرد

Тўҳидгўӣ ӯ на банӣ одаманду бас

توحیدگوی او نه بنی آدمند و بس

Ҳар булбулӣ ки замзама бар шохсор кард

هر بلبلی که زمزمه بر شاخسار کرد

Шукри кадоми фазл ба ҷой оварад касе ?

شکر کدام فضل به جای آورد کسی؟

Ҳайрон бимонад ҳар ки дарин аФткор кард

حیران بماند هر که درین افتکار کرد

Гӯйии кадом ? рӯҳ ки дар колбуд дамид

گویی کدام؟ روح که در کالبد دمید

ё ақли арҷманд ки бо рӯҳ ёр кард

یا عقل ارجمند که با روح یار کرد

Лоласт дар даҳони балоғати забони васф

لالست در دهان بلاغت زبان وصف

Аз ғояти карам ки ниҳон ва ошкор кард

از غایت کرم که نهان و آشکار کرد

Сар чист то ба тоъат ӯ бар замин ниҳанд ?

سر چیست تا به طاعت او بر زمین نهند؟

Ҷон дар раҳаш дареғ набошад нисор кард

جان در رهش دریغ نباشد نثار کرد

Бахшандае ки собиқаи фазлу раҳматаш

بخشنده‌ای که سابقهٔ فضل و رحمتش

Моро ба ҳасани оқибат умедвор кард

ما را به حسن عاقبت امیدوار کرد

Парҳезгор бош ки додари осмон

پرهیزگار باش که دادار آسمان

Фирдавси ҷои мардум парҳезгор кард

فردوس جای مردم پرهیزگار کرد

Нобардаи ранҷи ганҷ муяссар наме шавад

نابرده رنج گنج میسر نمی‌شود

Музд он гирифт ҷони бародар ки кор кард

مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

Ҳар кӯ амал накарду аноят умед дошт

هر کو عمل نکرد و عنایت امید داشت

Дона накошт аблаҳу дахл интизор кард

دانه نکاشت ابله و دخل انتظار کرد

Дунё ки ҷср охираташ хонд Мустафо

دنیا که جسر آخرتش خواند مصطفی

Ҷой нишаст нест бибояд гузор кард

جای نشست نیست بباید گذار کرد

Доролқрори хона ҷовид одамӣаст

دارالقرار خانهٔ جاوید آدمیست

Ин ҷой рафтанаст ва нишоед қарор кард

این جای رفتنست و نشاید قرار کرد

Чанд устихон ки ҳовани даврони рӯзгор

چند استخوان که هاون دوران روزگار

Хирадаш чунон бикуфт ки хокаш ғубор кард

خردش چنان بکوفت که خاکش غبار کرد

Золим бамурду қоидаи зишт аз ӯ бимонад

ظالم بمرد و قاعدهٔ زشت از او بماند

Одил бирафту номи накӯ ёдгор кард

عادل برفت و نام نکو یادگار کرد

Исо ба азлат аз ҳамаи олами канораи ҷуст

عیسی به عزلت از همه عالم کناره جست

Маҳбӯбаши орзӯии дили андар канор кард

محبوبش آرزوی دل اندر کنار کرد

Қоруни зи дайни баромад ва дунё бирав намонад

قارون ز دین برآمد و دنیا برو نماند

Бозии ракик буд ки мӯшӣ шикор кард

بازی رکیک بود که موشی شکار کرد

Мо эътимод бар карам мстъон кунем

ما اعتماد بر کرم مستعان کنیم

Кони такяи бод буд ки бар мустаъор кард

کان تکیه باد بود که بر مستعار کرد

Баъд аз худоӣ ҳарчӣ парастанд ҳеҷ нест

بعد از خدای هرچه پرستند هیچ نیست

Бе давлати онкӣ бар ҳамаи ҳеҷ ихтиёр кард

بی‌دولت آنکه بر همه هیچ اختیار کرد

Вена гӯй давлатаст ки берун наме барад

وین گوی دولتست که بیرون نمی‌برد

Ало касе ки дар азалаши бахт ёр кард

الا کسی که در ازلش بخت یار کرد

Бечораи одамӣ чаҳ тавонад ба саъйу ранҷ

بیچاره آدمی چه تواند به سعی و رنج

Чун ҳарчӣ бўднисти қазо кирдигор кард

چون هرچه بودنیست قضا کردگار کرد

ӯ подшоҳу бандау неку бади офарид

او پادشاه و بنده و نیک و بد آفرید

Бадбахту неки бахту гиромӣ ва хор кард

بدبخت و نیک بخت و گرامی و خوار کرد

Саъдӣ ба ҳар нафас ки баровард чун саҳар

سعدی به هر نفس که برآورد چون سحر

Чун субҳ дар басити замин интишор кард

چون صبح در بسیط زمین انتشار کرد

Ҳар бандае ки хотами давлат ба ном ӯст

هر بنده‌ای که خاتم دولت به نام اوست

Дар гӯши дили насиҳат ӯ гӯшвор кард

در گوش دل نصیحت او گوشوار کرد

Боло гирифту давлати воло умед дошт

بالا گرفت و دولت والا امید داشت

Ҳар шоирӣ ки мадҳи мулӯк диёр кард

هر شاعری که مدح ملوک دیار کرد

Шояд ки илтимос кунад халъати мазид

شاید که التماس کند خلعت مزید

Саъдӣ ки шукри неъмат парвардгор кард

سعدی که شکر نعمت پروردگار کرد