Кадоми боғ ба дидор дӯстон монад

کدام باغ به دیدار دوستان ماند

Касе биҳишт нагӯяд ба бӯстон монад

کسی بهشت نگوید به بوستان ماند

Дарахти қомати симини ?бирти магари тӯбои сет

درخت قامت سیمین‌برت مگر طوبی‌ست

Ки ҳеҷ сарв надидам ки ин бидон монад

که هیچ سرو ندیدم که این بدان ماند

Гули ду рӯй ба як рӯй бо ту даъвӣ кард

گل دو روی به یک روی با تو دعوی کرد

Дигар Рахши зи хиҷолат ба заъфарон монад

دگر رخش ز خجالت به زعفران ماند

Куҷост онкӣ ба ангушт менамӯд ҳилол

کجاست آنکه به انگشت می‌نمود هلال

Каз абрувони ту ангушт бар даҳон монад

کز ابروان تو انگشت بر دهان ماند

Ҳар онкӣ рӯй ту бинад баробари хуршед

هر آنکه روی تو بیند برابر خورشید

Миёни рӯяту хуршед дар гумон монад

میان رویت و خورشید در گمان ماند

Аҷаби мадор ки то зиндаам муҳиби туам

عجب مدار که تا زنده‌ام محب توام

Ки то ба зери заминам дар устихон монад

که تا به زیر زمینم در استخوان ماند

Шигифт нест дилам чун анор агар бкФд

شگفت نیست دلم چون انار اگر بکفد

Ки қатраи қатраи хунаш ба нордон монад

که قطره قطره خونش به ناردان ماند

Ғариқи баҳри маваддат маломаташ макунед

غریق بحر مودت ملامتش مکنید

Ки даст ва по бузанд ҳар ки дар миён монад

که دست و پا بزند هر که در میان ماند

Ба тири ғамза агар сайд дил кунӣ чаҳ аҷаб

به تیر غمزه اگر صید دل کنی چه عجب

Ки абрувонат ба хмидн камон монад

که ابروانت به خمیدن کمان ماند

Ҷафо макун ки намонад ҷаҳон ва ҳарчӣ дараваст

جفا مکن که نماند جهان و هرچه دروست

Вафоу суҳбати ёрон меҳрбон монад

وفا و صحبت یاران مهربان ماند

Агар рӯй ба ҳам дркшӣ чу нофаи машк

اگر روی به هم درکشی چو نافهٔ مشک

Тамаъи мадор ки буии хушат ниҳон монад

طمع مدار که بوی خوشت نهان ماند

Ту мурда зинда кунигар ба аҳди бозоиӣ

تو مرده زنده کنی گر به عهد بازآیی

Ки авди ёри гиромӣ ба авд ҷон монад

که عود یار گرامی به عود جان ماند

Лабӣ ки бӯса гирифтам ба вақти хандаи азу

لبی که بوسه گرفتم به وقت خنده ازو

Ба бар гирифтани меҳр глобдон монад

به بر گرفتن مهر گلابدان ماند

Хаттии мусалсали ширин ки гар биорам гуфт

خطی مسلسل شیرین که گر بیارم گفت

Ба хати соҳиби девон илхон монад

به خط صاحب دیوان ایلخان ماند

Амини машриқу мағриби ълоءи давлату дайн

امین مشرق و مغرب علاء دولت و دین

Ки пойгоҳи рафеъаш ба исмон монад

که پایگاه رفیعش به اسمان ماند

Худои хост ки ислом дар ҳимоят ӯ

خدای خواست که اسلام در حمایت او

зи тири ҳодиса дар бора амон монад

ز تیر حادثه در بارهٔ امان ماند

Вагарнаи фитна чунон карда буд дандони тез

وگرنه فتنه چنان کرده بود دندان تیز

Казин диёр на фаррух ва на ошён монад

کزین دیار نه فرخ و نه آشیان ماند

Заруратаст ки нек кунад касе ки шинохт

ضرورتست که نیک کند کسی که شناخت

Ки некӣу бадӣ аз халқ достон монад

که نیکی و بدی از خلق داستان ماند

Ту он ҷаводи замонӣ каз издиҳоми авом

تو آن جواد زمانی کز ازدحام عوام

Дарат ба машраби ширин корвон монад

درت به مشرب شیرین کاروان ماند

Ба рӯзгори ту ҳарҷо ки соҳиби сдрист

به روزگار تو هرجا که صاحب صدریست

зи ҳавли қадари ту мавқуф остон монад

ز هول قدر تو موقوف آستان ماند

Туро ба ҳотами тоӣ мисл зананд ва хатост

تو را به حاتم طایی مثل زنند و خطاست

Гули шукуфта ки гуяд ба арғавон монад ?

گل شکفته که گوید به ارغوان ماند؟

Ман ин ғалат напасандам зи рои равшани хеш

من این غلط نپسندم ز رای روشن خویش

Ки табъу даст ту гӯям ба баҳр ва кон монад

که طبع و دست تو گویم به بحر و کان ماند

Ҷалолу қадари мниъти куҷоу ваҳми куҷо

جلال و قدر منیعت کجا و وهم کجا

Ман он ним ки дар ин мавқифам забон монад

من آن نیم که در این موقفم زبان ماند

Фунуни фазли туро ғоятӣ ва ҳаддӣ нест

فنون فضل تو را غایتی و حدی نیست

Ки нафаси нотиқаро қудрат баён монад

که نفس ناطقه را قدرت بیان ماند

Ту мъни зоидае дар камоли фазлу адаб

تو معن زائده‌ای در کمال فضل و ادب

Ки то қиёмати азу дар кутуб нишон монад

که تا قیامت ازو در کتب نشان ماند

Ҷаҳон намонаду иқболи рӯзгори ту бод

جهان نماند و اقبال روزگار تو باد

Ки номи нек ту боқӣаст то ҷаҳон монад

که نام نیک تو باقیست تا جهان ماند

Алӣ алхусус ки саъдии маҷоли қурб ту ёфт

علی‌الخصوص که سعدی مجال قرب تو یافت

Ҳақиқатаст ки фикрати маъа алзмон монад

حقیقت است که فکرت مع‌الزمان ماند

Ту низ ғояти имкони азуи дареғи мадор

تو نیز غایت امکان ازو دریغ مدار

Ки он намонад ва ин зикр ҷоидон монад

که آن نماند و این ذکر جایدان ماند

Ба рағми анФи аъодии дарози умри бимон

به رغم انف اعادی دراز عمر بمان

Ки дузд дӯст надорад ки посбон монад

که دزد دوست ندارد که پاسبان ماند