Агар мутолиа хоҳад касе биҳишти барин ро

اگر مطالعه خواهد کسی بهشت برین را

Биё мутолиа кун гӯ ба навбаҳори замин ро

بیا مطالعه کن گو به نوبهار زمین را

Шигифт нестгар аз тин ба дар кунад гулу насрин

شگفت نیست گر از طین به در کند گل و نسرین

Ҳмонкаҳи сӯрат одам кунад сулолаи тин ро

همانکه صورت آدم کند سلالهٔ طین را

Ҳакими бори худоӣ ки сӯрати гули хандон

حکیم بار خدایی که صورت گل خندان

Даруни ғунчаи бибандад чу дар мшимаҳи ҷанин ро

درون غنچه ببندد چو در مشیمه جنین را

Сазад ки рӯй ибодат ниҳанд бар дар ҳукмаш

سزد که روی عبادت نهند بر در حکمش

Мусаввирӣ ки тавонад нигошти нақши чунин ро

مصوری که تواند نگاشت نقش چنین را

Наими хиттаи Широзу лаъибатони биҳиштӣ

نعیم خطهٔ شیراز و لعبتان بهشتی

з ҳар дарича нигаҳ кун ки ҳури бинӣу айн ро

ز هر دریچه نگه کن که حور بینی و عین را

Гирифтаи роҳи тамошои бадеъи чеҳраи бутоне

گرفته راه تماشا بدیع چهره بتانی

Ки дар мушоҳида оҷиз кунанд бутгари чин ро

که در مشاهده عاجز کنند بتگر چین را

Камони абрӯи таркон ба тири ғамзаи ҷодӯ

کمان ابرو ترکان به تیر غمزهٔ جادو

Кушода бар дили ушшоқи мустаманди камӣн ро

گشاده بر دل عشاق مستمند کمین را

Ҳазор нолаи бедили з ҳар канор барояд

هزار نالهٔ بیدل ز هر کنار برآید

Чу пар кунанд ғуломони шоҳ , хонаи зин ро

چو پر کنند غلامان شاه، خانهٔ زین را

Ба ҳам баромадаи об аз наҳифи боди баҳорӣ

به هم برآمده آب از نهیب باد بهاری

Мисоли шоҳиди ғазабон гиреҳ фиканда ҷабин ро

مثال شاهد غضبان گره فکنده جبین را

Магар шукуфа бихандеду буии атри баромад

مگر شکوفه بخندید و بوی عطر برآمد

Ки нола дар чаман афтод булбулони ҳазин ро

که ناله در چمن افتاد بلبلان حزین را

Биор соқии маҷлис , бигӯӣ мутриби мӯнис

بیار ساقی مجلس، بگوی مطرب مونس

Ки дайр шуд ки қаринон надидаанд қарин ро

که دیر شد که قرینان ندیده‌اند قرین را

Ҳазордастон бар гули сухани сарой чу саъдӣ

هزاردستان بر گل سخن سرای چو سعدی

Дуои соҳиби одили ълоءи давлату дайн ро

دعای صاحب عادل علاء دولت و دین را

Вазири машриқу мағриби амини Маккау Ясриб

وزیر مشرق و مغرب امین مکه و یثرب

Ки ҳеҷ малик надорад чунуи Ҳафизу амин ро

که هیچ ملک ندارد چنو حفیظ و امین را

Ҷаҳони фазлу футуввати ҷамоли дасти вазорат

جهان فضل و فتوت جمال دست وزارت

Ки зери дасти нишондаи муқаррабони макин ро

که زیر دست نشانده مقربان مکین را

Дар он ҳарам ки ниҳандаш чаҳор болаши ҳурмат

در آن حرم که نهندش چهار بالش حرمت

Ҷуз остон нарасад хоҷагони садрнишин ро

جز آستان نرسد خواجگان صدرنشین را

Чу шери рояти вайро кунад сабои мутаҳаррик

چو شیر رایت وی را کند صبا متحرک

Маҷол ҳамла намонад зи ҳавли шери ърин ро

مجال حمله نماند ز هول شیر عرین را

Мулӯк рӯй заминро ба истимолату ҳикмат

ملوک روی زمین را به استمالت و حکمت

Чунон мутӣъ ва мусаххар кунад ки малики ямин ро

چنان مطیع و مسخر کند که ملک یمین را

Диёри душмани вайро ба манҷаниқ чаҳ ҳоҷат

دیار دشمن وی را به منجنیق چه حاجت

Ки руъб ӯ мутазалзил кунад буруҷи ҳсин ро

که رعب او متزلزل کند بروج حصین را

Вазири оламу одил ба иттифоқи аФозл

وزیر عالم و عادل به اتفاق افاضل

Паноҳи малик буд подшоҳ рӯй замин ро

پناه ملک بود پادشاه روی زمین را

Синони давлат ӯ душманони давлату дайн ро

سنان دولت او دشمنان دولت و دین را

Чунон занад ки синони ситораи деви лъин ро

چنان زند که سنان ستاره دیو لعین را

Ба аҳди малики вай андар намонад дасти татовул

به عهد ملک وی اندر نماند دست تطاول

Магари сўоъди симину бозувони самин ро

مگر سواعد سیمین و بازوان سمین را

Ҳамеша дасти таваққуъи гирифтаи домани фазлаш

همیشه دست توقع گرفته دامن فضلش

Чу вомдор ки дарёбад остини змин ро

چو وامدار که دریابد آستین ضمین را

Шрўҳи фикри ман андари баёни хосият ӯ

شروح فکر من اندر بیان خاصیت او

Такаллуфаст ки ҳоҷат ба шарҳ нест яқин ро

تکلف است که حاجت به شرح نیست یقین را

Ҳилол агар бинмоед касе бадеъ набошад

هلال اگر بنماید کسی بدیع نباشد

Чаҳ ҳоҷатаст ки бинмоем офтоби мубин ро

چه حاجت است که بنمایم آفتاب مبین را

Дар ин ҳдиқаҳ ки булбули забон нутқ надорад

در این حدیقه که بلبل زبان نطق ندارد

Ту шӯхи дидаи магаси байн ки барграфт танин ро

تو شوخ دیده مگس بین که برگرفت طنین را

Аё расида ба ҷое кулоҳи гӯшаи қудрат

ایا رسیده به جایی کلاه گوشهٔ قدرت

Ки даст нест бар он пояи осмони барин ро

که دست نیست بر آن پایه آسمان برین را

Гар иштиёқ нивисам ба васф рост наёяд

گر اشتیاق نویسم به وصف راست نیاید

Чунон мурӣди муҳибам ки ташнаи моءи муайян ро

چنان مرید محبم که تشنه ماء معین را

Ба хоки пой ту монад ямини ғайри мкФр

به خاک پای تو ماند یمین غیر مکفر

Казон замон ки бдонстм аз ясори ямин ро

کزان زمان که بدانستم از یسار یمین را

Барои ҳоҷати дунёи тамаъ ба халқ набандам

برای حاجت دنیا طمع به خلق نبندم

Ки танги чашм таҳаммул кунад азоби маин ро

که تنگ چشم تحمل کند عذاب مهین را

Ту қадари фазли шиносӣ ки аҳли фазлӣу дониш

تو قدر فضل شناسی که اهل فضلی و دانش

Шабаҳи фуруш чаҳ донад баҳои дар смин ро

شبه فروش چه داند بهای در ثمین را

Нигоҳдору муайянати худоӣ буд ки ҳаргиз

نگاهدار و معینت خدای بود که هرگز

Ба аз худоӣ набинӣ нигоҳдору муайян ро

به از خدای نبینی نگاهدار و معین را

Мзоҷъи падаронати ғариқи бод ба раҳмат

مضاجع پدرانت غریق باد به رحمت

Ки чун ту оқил ва ҳушёр парваранд Бенин ро

که چون تو عاقل و هشیار پرورند بنین را

Дар сухан ба ду мисраи чунон латиф бабандам

در سخن به دو مصرع چنان لطیف ببندم

Ки шояд аҳли маъонӣ ки вирд худ кунад ин ро

که شاید اهل معانی که ورد خود کند این را

Бихӯр бубахш ки дунё ба ҳеҷ кор наёяд

بخور ببخش که دنیا به هیچ کار نیاید

Ҷузи онкӣ пеш фиристанд рӯзи бозпасин ро

جز آنکه پیش فرستند روز بازپسین را