Он рӯй байн ки ҳасан бапушед моҳ ро

آن روی بین که حسن بپوشید ماه را

Вони доми зулфу донаи холи сиёҳ ро

وآن دام زلف و دانهٔ خال سیاه را

Ман сарвро қабо нишнидам дигар ки баст

من سرو را قبا نشنیدم دگر که بست

Бар фарқ офтоб надидам кулоҳ ро

بر فرق آفتاب ندیدم کلاه را

Гар сӯратии чунин ба қиёмат бароваранд

گر صورتی چنین به قیامت برآورند

Фосиқи ҳазор узр бигӯед гуноҳ ро

فاسق هزار عذر بگوید گناه را

Юсуф шунидае ки ба чоҳӣ асир монад

یوسف شنیده‌ای که به چاهی اسیر ماند

Ин Юсуфӣаст бар занах оварда чоҳ ро

این یوسفیست بر زنخ آورده چاه را

Бо дӯстони хеш нигаҳ мекунад чунонк

با دوستان خویش نگه می‌کند چنانک

Султон нигаҳ кунад ба такаббури сипоҳ ро

سلطان نگه کند به تکبر سپاه را

Дар ҳар қадам ки май наад он сарви ростин

در هر قدم که می‌نهد آن سرو راستین

Ҳайфаст агар ба дидаи нрўбнди роҳ ро

حیف است اگر به دیده نروبند راه را

Ман сабр беш аз ин натавонам з рӯй ӯ

من صبر بیش از این نتوانم ز روی او

Чанд эҳтимоли кӯҳи тавон буд коҳро ?

چند احتمال کوه توان بود کاه را؟

эй хуфта , коаҳи сина бедор нашнавӣ

ای خفته، کآه سینهٔ بیدار نشنوی

Айбаш макун ки дард дилӣ бошад оҳ ро

عیبش مکن که درد دلی باشد آه را

Саъдии ҳадиси мастӣу фарёди ошиқӣ

سعدی حدیث مستی و فریاد عاشقی

Дигар макун ки айб буд хонақоҳ ро

دیگر مکن که عیب بود خانقاه را

Дафтари з шеър гуфта бишӯй ва дигар магӯӣ

دفتر ز شعر گفته بشوی و دگر مگوی

Алои дуои давлати слҷўқшоаҳ ро

الا دعای دولت سلجوقشاه را

Ёрб давоми умри диҳиш то ба қаҳру лутф

یارب دوام عمر دهش تا به قهر و لطف

Бадхоҳро ҷазо диҳаду никхўоаҳ ро

بدخواه را جزا دهد و نیکخواه را

Вондри гулӯии душман давлат кунад чу мех

واندر گلوی دشمن دولت کند چو میخ

Фаррош ӯ таноб дар боргоҳ ро

فراش او طناب در بارگاه را