Куҷо ҳаме равад ин шоҳиди шукри гуфтор ?

کجا همی روَد این شاهد شکر گفتار؟

Чаро ҳаме накунад бар ду чашми ман рафтор ?

چرا همی نکند بر دو چشم من رفتار؟

Ба офтоб намонад магар ба як маънӣ

به آفتاب نماند مگر به یک معنی

Ки дар таъаммул ӯ хира мешавад абсор

که در تأمل او خیره می‌شود ابصار

Назар дар оина рӯй олами афрӯзаш

نظر در آینهٔ رویِ عالم افروزش

Мисоли сайқал аз ойӣна май баради зангор

مثال صیقل از آیینه می‌برد زنگار

Бароти хӯбӣу маншури лутфу зебоӣ

برات خوبی و منشور لطف و زیبایی

набишта бар гули рӯйиш ба хати сабзи изор

نبشته بر گل رویش به خط سبز عذار

Ба машки судаи маҳлӯл дар арақ монад

به مشک سودهٔ محلول در عرق ماند

Ки бар ҳарир нависад касе ба хати ғубор

که بر حریر نویسد کسی به خط غبار

Лабаш надонаму хдш чигуна васф кунам

لبش ندانم و خدش چگونه وصف کنم

Ки ин чу донаи норст ва он чу шуълаи нор

که این چو دانهٔ نارست و آن چو شعلهٔ نار

Чу дар муҳоварат ояд даҳони ширинаш

چو در محاورت آید دهان شیرینش

Куҷо шуданд тамошои кунони ширини кор ?

کجا شدند تماشا کنان شیرین کار؟

Насими субҳ бар андом нозукаш бигузашт

نسیم صبح بر اندام نازکش بگذشت

Чу бозгашт ба бустон бирехт барги баҳор

چو بازگشت به بستان بریخت برگ بهار

Мтобъи туам эй дӯстгар надории нанг

متابع توام ای دوست گر نداری ننگ

Мтоўъи туам эй ёр агар надории ор

مطاوع توام ای یار اگر نداری عار

Ту дар каманди ман ое ? кадоми давлату бахт ?

تو در کمند من آیی؟ کدام دولت و بخت؟

Ман аз ту рӯй бипечам ? кадоми сабру қарор ?

من از تو روی بپیچم؟ کدام صبر و قرار؟

Ҳадиси ишқи ту бо кас ҳаме наёрам гуфт

حدیث عشق تو با کس همی نیارم گفت

Ки ғайритем нагузорад ки башнавад ағёр

که غیرتم نگذارد که بشنود اغیار

Ҳамеша дар дили ман ҳар кас омадӣ ва шудӣ

همیشه در دل من هر کس آمدی و شدی

Ту бргзштӣ ва нагузашт баъд аз он диёр

تو برگذشتی و نگذشت بعد از آن دیار

Ту аз сари ман ва аз ҷони ман ъзизтрӣ

تو از سر من و از جان من عزیزتری

Бахилам ар накунам сари фидоу ҷони эсор

بخیلم ار نکنم سر فدا و جان ایثار

Акри малули шӯй , ҳокимӣу фармони даҳ

اکر ملول شوی، حاکمی و فرمان ده

Вагар қабул кунӣ бандаему хизмати кор

وگر قبول کنی بنده‌ایم و خدمت‌کار

Ҳалол нест муҳаббати магари касоне ро

حلال نیست محبت مگر کسانی را

Ки дӯстӣ ба қиёмат баранд саъдии вор

که دوستی به قیامت برند سعدی‌وار

Ҳикояти ин ҳамаи гуфтем ва ҳам чунон боқӣ аст

حکایت این همه گفتیم و هم‌چنان باقی است

Ҳануз боз накардем даврӣ аз тӯмор

هنوز باز نکردیم دوری از طومار

Агар дар сухани ин ҷо ки ҳаст дарбандам

اگر در سخن این جا که هست دربندم

Ҳануз назм надорад низому шеъри шиор

هنوز نظم ندارد نظام و شعر شعار

Сухан ба авҷ сурайё расад агар бирасад

سخن به اوج ثریا رسد اگر برسد

Ба садри соҳиби девону шамъи ҷамъи кбор

به صدر صاحب دیوان و شمع جمع کبار

Ҷаҳони донишу абри сахоу кони карам

جهان دانش و ابر سخا و کان کرم

Сипеҳри ҳишмату дарёии фазлу кӯҳи виқор

سپهر حشمت و دریای فضل و کوه وقار

Амини машриқу мағриб ки малик ва дайн доранд

امین مشرق و مغرب که ملک و دین دارند

Ба рои равшан ӯ эътимоду астзҳор

به رای روشن او اعتماد و استظهار

Хдоигони судӯри замонаи шамси аддӣн

خدایگان صدور زمانه شمس‌الدین

Имоди қуббаи ислому қиблаи зуввор

عماد قبهٔ اسلام و قبلهٔ زوار

Муҳамади бен Муҳамад ки Яман ҳиммат ӯст

محمد بن محمد که یمن همت اوست

Муайяну мазҳари дайни Муҳамади мухтор

معین و مظهر دین محمد مختار

Акобри ҳамаи олами ниҳодаи гардани тўъ

اکابر همه عالم نهاده گردن طوع

Бар остони ҷалолаш чу бандагони сғор

بر آستان جلالش چو بندگان صغار

На ҳар каси ин шарафу қадар ва манзалат дорад

نه هر کس این شرف و قدر و منزلت دارد

Ки қасди боб мъолӣ кунандаш аз ақтор

که قصد باب معالی کنندش از اقطار

Чаҳ каъба дар ҳамаи офоқи нуқтае бояд

چه کعبه در همه آفاق نقطه‌ای باید

Ки аҳли фазл тавофаш кунанд чун паргор

که اهل فضل طوافش کنند چون پرگار

Қалам ба Ямани яминаш чу гарми рӯ мурғӣ аст

قلم به یمن یمینش چو گرم رو مرغی است

Ки хат ба рӯми баради дам ба дами зи ҳиндӯи бор

که خط به روم برد دم به دم ز هندو بار

Барояд аз зулмоти дуот ҳар соъат

برآید از ظلمات دوات هر ساعت

Чунон ки меравад оби ҳётш аз минқор

چنان که می‌رود آب حیاتش از منقار

Паноҳи миллати ҳақ то чунин бузургонанд

پناه ملت حق تا چنین بزرگانند

Ҳануз ҳаст расӯли худоиро ансор

هنوز هست رسول خدای را انصار

Адуии давлат ӯро ҳамеша кӯфт расад

عدوی دولت او را همیشه کوفت رسد

Вагар сараши ҳама пешонӣаст чун мсмор

وگر سرش همه پیشانی است چون مسمار

Мари ин ягона ӣ аҳли замонаро ёрб

مر این یگانه ی اهل زمانه را یارب

Ба коми давлату дунёу дайни мтмтъи дор

به کام دولت و دنیا و دین مُمتّع دار

Ки май барад ба худованди манъами Муҳсин

که می‌برد به خداوند منعم محسن

Паёми бандаи неъмати шиноси шкргзор

پیام بندهٔ نعمت‌شناس شکرگزار

Ки ман на аҳли сухани гуфтанами дарин маънӣ

که من نه اهل سخن گفتنم درین معنی

На марди аспи дўониднм дар ин мзмор

نه مرد اسپ دوانیدنم در این مضمار

Марои ҳазор забон фасеҳ боистӣ

مرا هزار زبان فصیح بایستی

Ки шукри неъмат вай кардамӣ яке зи ҳазор

که شکر نعمت وی کردمی یکی ز هزار

Чу бандагӣ натавонам ҳаме ба ҷой оварад

چو بندگی نتوانم همی به جای آورد

Ба аҷз мекунам аз ҳақи бандагии иқрор

به عجز می‌کنم از حق بندگی اقرار

Вагар ба ҷилваи тоўс шӯхе кардам

وگر به جلوهٔ طاوس شوخیی کردم

Ба чашми нақси нбинндми аҳли астбсор

به چشم نقص نبینندم اهل استبصار

Ки ман ба ҷилвагарӣ пои зишт май пӯшам

که من به جلوه‌گری پای زشت می‌پوشم

На пару боли нигорин ҳаме кунам изҳор

نه پر و بال نگارین همی کنم اظهار

Ба сӯқи сирФён дар , ҳакими онро ба

به سوق صیرفیان در، حکیم آن را به

Ки бар маҳак назанад сими нотамоми айёр

که بر محک نزند سیم ناتمام عیار

Ҳунари намӯдан агар низ ҳаст лоиқ нест

هنر نمودن اگر نیز هست لایق نیست

Ки худ абир бигӯед чаҳ ҳоҷати аттор

که خود عبیر بگوید چه حاجت عطار

Барои хатми сухани даст дар дуо дорем

برای ختم سخن دست در دعا داریم

Умедвори қабул аз мҳимни ғаффор

امیدوار قبول از مهیمن غفار

Ҳамеша то ки фалакро буд тақаллуби давр

همیشه تا که فلک را بود تقلب دور

Ҳамеша то ки заминро буд қарору мадор

همیشه تا که زمین را بود قرار و مدار

Саботи умри ту боду давоми офиятат

ثبات عمر تو باد و دوام عافیتت

Нигоҳ дошта аз нойиботи лайл ва наҳор

نگاه داشته از نایبات لیل و نهار

Тўҳокми ҳамаи офоқу онкии ҳокими тест

توحاکم همه آفاق و آنکه حاکم تست

зи тахту бахту ҷавонӣу малики бархӯрдор

ز تخت و بخت و جوانی و ملک برخوردار