إни ҳўии алнФси иқди алъқол
إِنَّ هَوَی النَّفْسِ یَقُدُّ الْعِقال
Лои итҳдиٰу иъии мо иқол
لا یَتَهَدّیٰ وَ یَعِی ما یُقال
Хоки ман ва туаст ки боди шимол
خاک من و توست که باد شَمال
Май барадаши сӯии ямину шимол
میبردش سوی یَمین و شِمال
Мо лаки фии алхимаҳи мстлқё ?
ما لَکَ فِی الْخَیمةِ مُسْتَلْقیاً؟
Ва антҳзи алқўму шдўои алрҳол
وَ انْتَهَضَ الْقَومُ وَ شَدُّوا الرِّحال
Умр ба афсӯс бирафт он чаҳ рафт
عمر به افسوس برفت آنچه رفت
Дигараш аз дасти мада бар маҳол
دیگرش از دست مده بر مُحال
Қади въри алмслк ё зои алФтиٰ
قَدْ وَعَرَ الْمَسْلَکُ یا ذَا الْفَتیٰ
أФлҳи ман ҳиأи зоди алмол
أَفْلَحَ مَن هَیَّأَ زَادَ الْمَآل
Бас ки дар оғӯш лаҳад бугзарад
بس که در آغوشِ لَحَد بگذرد
Бар ман ва ту рӯзу шабу моҳу сол
بر من و تو روز و شب و ماه و سال
Лои так тғтри бмъмўраҳ
لا تَکُ تَغْتَرُّ بِمَعْمُورَةٍ
Иъқбҳои алҳдми أўи алонтқол
یَعْقَبُهَا الْهَدْمُ أَوِ الْاِنْتِقال
Гар ба мисли , ҷоми ?ҷамасти одамӣ
گر به مَثَل، جام جمست آدمی
Санги аҷали бишиканадаш чун суфол
سنگِ اجل بشکندش چون سُفال
Луи кашфи алтрбаҳи ани бдрҳм
لَو کُشِفَ التُّربةُ عَنْ بَدْرِهِم
Лами ири إлои кдқиқи алҳилол
لَمْ یُرَ إِلّا کَدَقیقِ الْهِلال
Бас ки дарин хок , ммзқ шудаст
بس که درین خاک، مُمَزَّق شدست
Пайкари хубони бадеъи алҷмол
پیکرِ خوبانِ بَدیعُ الْجَمال
Ва андрси алрсми батӯли алзмон
وَ انْدَرَسَ الرَّسْمُ بِطُولِ الزَّمان
Ва антхри алъзми бмри аллёл
وَ انْتَخَرَ الْعَظْمُ بِمَرِّ اللَّیال
эй ки дарунат ба гунаҳ тира шуд
ای که درونت به گنه تیره شد
Трсмт ойӣна нагирад сқол
ترسمت آیینه نگیرد صَقال
Мо лаки тъсӣ ?у мунодии алқбўл
ما لَکَ تَعْصِی؟ وَ مُنادِی الْقَبول
Ман қабл алҳақ инодии тъол
مِنْ قِبَلِ الْحَقِّ یُنادِی تَعال
Зиндаи дил мурда ндонӣ ки кист ?
زندهٔ دلمرده ندانی که کیست؟
Онкӣ надорад ба худои иштиғол
آنکه ندارد به خدای اِشْتِغال
Ъзи Карими أҳди лоизўл
عِزٌ کریمٌ أَحَدٌ لایَزول
Ҷли қадими самади лоязол
جَلٌّ قَدیمٌ صَمَدٌ لایَزال
Подшаҳон бар дар таъзим ӯ
پادشهان بر در تعظیم او
Дасти бароварда ба ҳукми савол
دست برآورده به حکمِ سؤال
Кам ҳузни фии балади блқъ
کَمْ حَزَنٍ فی بَلَدٍ بَلْقَعٍ
Ман алайҳои бсҳоби сқол
مَنَّ عَلَیْها بِسَحابٍ ثِقال
Бори худоӣ ки даруни садаф
بار خدایی که درون صدف
Дар кунад аз қатраи оби зулол
دُر کند از قطرهٔ آب زلال
إни нутқи алъорФи фии васфа
إِنْ نَطَقَ الْعارِفُ فی وَصْفِهِ
Иъҷзи ани шаъни ъдими алмсол
یَعْجِزُ عَن شَأْنِ عَدیمِ الْمِثال
Кор магас нест дарин раҳ парид
کار مگس نیست درین ره پرید
Балки бисӯзад пари анқоу бол
بلکه بسوزد پَرِ عَنقا و بال
Кам Фтн бодар мстФҳмо
کَمْ فَطِنٍ بادَرَ مُسْتَفْهِماً
Оду қади кули лисони алмқол
عادَ وَ قَدْ کَلَّ لِسانُ الْمَقال
Фаҳм басӣ рафт ва набӯдаш тариқ
فهم بسی رفت و نبودش طریق
Ваҳми басии гашту нмондши маҷол
وهم بسی گشت و نماندش مَجال
Луи ?данати алФкраҳи ман ҳуҷба
لَو دَنَتِ الْفِکرةُ مِنْ حُجْبِهِ
Лоҳтрқти ман сбҳоти алҷлол
لَاحْتَرَقَتْ مِنْ سُبُحاتِ الْجَلال
Бар дили ушшоқ ҷамолаш хушаст
بر دل عُشّاقِ جمالش خوشست
Талхии ҳиҷрон ба умеди висол
تلخی هجران به امید وصال
أсбҳи ман ғояи أлтоФаҳ
أَصْبَحَ مِنْ غایةِ أَلْطافِهِ
Иҷтрми алъбду ибқии алнўол
یَجْتَرِمُ الْعَبْدُ وَ یُبْقِي النَّوال
Банда дигар бар ки кунад эътимод ?
بنده دگر بر که کند اعتماد؟
Гар накунад бар карами зулҷалол
گر نکند بر کَرَمِ ذُوالجَلال
إни мақолии ҳукми Фоътбр
إِنَّ مَقالي حِکَمٌ فَاعْتَبِرْ
Мавъизаи тсмъи сами алҷбол
مَوعِظةٌ تُسْمِعُ صُمَّ الْجِبال
Ҳар ки ба гуфтори насиҳати кунон
هر که به گفتار نصیحت کنان
Гӯш надорад бихӯрад гӯшмол
گوش ندارد بخورَد گوشمال
Бодияи алмҳшри воади амиқ
بادیةُ الْمَحْشَرِ وادٍ عَمیق
Тмтҳни алнФсу тмзии алҷмол
تَمْتَحِنُ النَّفْسَ وَ تُمْضِی الْجَمال
Гар қидмат ҳаст чу мардон бирав
گر قدمت هست چو مردان برو
Вар амалат нест чу саъдӣ бинол
ور عملت نیست چو سعدی بنال
Раби أънӣу أқли ъсртӣ
رَبِّ أَعِنِّی وَ أَقِلْ عَثْرَتی
أнти рҷоӣӣ ва алейк иттикол
أَنْتَ رَجائی وَ عَلَیْکَ اتِّکال