Тавонгарӣ на ба моласт пеши аҳли камол

توانگری نه به مال است پیش اهل کمال

Ки мол то лаб гӯрасту баъд аз он аъмол

که مال تا لب گور است و بعد از آن اَعمال

Ман ончии шарт балоғаст бо ту ме гӯям

من آنچه شرط بلاغ است با تو می‌گویم

Ту хоҳ аз суханами панди гиру хоҳи малол

تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال

Маҳали қобил ва онгаҳ насиҳати қоил

محل قابل و آنگه نصیحت قائل

Чу гӯш ҳуш набошад чаҳ суди ҳасани мақол ?

چو گوش هوش نباشد چه سود حُسنِ مَقال؟

Ба чашму гӯшу даҳон одамӣ набошад шахс

به چشم و گوش و دهان آدمی نباشد شخص

Ки ҳаст сӯрати деворро ҳамин тимсол

که هست صورت دیوار را همین تمثال

Насиҳати ҳамаи олам чу бод дар қафас аст

نصیحت همه عالم چو باد در قفس است

Ба гӯши мардуми нодон , чу об дар ғарбол

به گوش مردم نادان، چو آب در غربال

Дил эй ҳаким дар ин маъбар ҳалок мабанд

دل ای حکیم در این مَعبر هَلاک مبند

Ки эътимод накарданд бар ҷаҳон , ъқол

که اعتماد نکردند بر جهان، عُقّال

Макун ба чашми иродати нигоҳ дар дунё

مکن به چشم ارادت نگاه در دنیا

Ки пушти мор ба нақшасту заҳр ӯ қаттол

که پشت مار به نقش است و زهر او قَتّال

На офтоби вуҷӯди заъифи инсон ро

نه آفتابِ وجودِ ضعیفِ انسان را

Ки офтоби фалакро заруратаст завол

که آفتابِ فلک را ضرورت است زوال

Чунон ба лутфи ҳамеи пурвирд ки марворид

چنان به لطف همی پرورَد که مروارید

Дигар ба қаҳри чунон хирад мекунад ки суфол

دگر به قهر چنان خرد می‌کند که سُفال

Бирафт умр ва нарафтем роҳи шарту адаб

برفت عمر و نرفتیم راه شرط و ادب

Ба ростӣ ки ба бозӣ бирафт чандини сол

به راستی که به بازی برفت چندین سال

Кунун ки рағбат хайраст зӯр тоъат нест

کنون که رغبت خیر است زورِ طاعت نیست

Дареғ , зӯри ҷавонӣ ки сарф шуд ба маҳол

دریغ، زور جوانی که صرف شد به محال

Замони тавба ва узрасту вақти бедорӣ

زمان توبه و عذر است و وقت بیداری

Ки панҷ рӯз дигар меравад ба астъҷол

که پنج روز دگر می‌رود به اِسْتِعجال

Кунун ҳавоӣ амал мезанад кабӯтари нафас

کنون هوای عمل می‌زند کبوتر نفْس

Ки дасти ҷаври замонаш на пар гузошт на бол

که دست جور زمانش نه پر گذاشت نه بال

Чунон шудам ки ба ангушт май намояндам

چنان شدم که به انگشت می‌نمایندم

Намози шом ки бар бом май рӯм чу ҳилол

نماز شام که بر بام می‌روم چو هلال

Висоли ҳазрати ҷони офарини мубораки бод

وصال حضرت جان‌آفرین مبارک باد

Ки дайру зуди фироқи аўФтд дар ин аўсол

که دیر و زود فراق اوفتد در این اَوصال

Ба зери бори гунаҳ , гоми барнамеи гирам

به زیر بار گنه، گام برنمی‌گیرم

Ки зери бор ба оҳистагӣ равад ҳмол

که زیر بار به آهستگی رود حَمّال

Чунин гузашт ки дигари умед хайр намонад

چنین گذشت که دیگر امید خیر نماند

Магар ба афви худованди манъами мутаъол

مگر به عفوِ خداوندِ مُنْعِمُ متعال

Бузургвори худоё ба ҳақи мардоне

بزرگوار خدایا به حق مردانی

Ки орифон ҷамиланду ошиқони ҷамол

که عارفان جمیل‌اند و عاشقان جمال

Муборизони тариқат ки нафас бишикастанд

مبارزان طریقت که نفْس بشکستند

Ба зӯри бозуии тқўиٰу ллҳрўби риҷол

به زور بازوی تقویٰ و لِلْحُروبِ رِجال

Иқдсўни ?лаи болхФӣу алإълон

یُقَدِّسونَ لَهُ بِالْخَفِيِّ وَ الْإِعلان

Исбҳўни ?лаи болғдўу алосол

یُسَبِّحونَ لَهُ بِالْغُدُوِّ وَ الآصال

Мурод нафас надоданд аз ин сарои ғурур

مراد نفس ندادند از این سرای غرور

Ки сабр пеш гирифтанд то ба вақти маҷол

که صبر پیش گرفتند تا به وقت مجال

Қафо хуранд ва маломат баранд ва хуш бошанд

قفا خورند و ملامت برند و خوش باشند

Шаби фироқ ба умеди бомдоди висол

شب فراق به امید بامداد وصال

Ба сари синаи ин дӯстони алии алтФсил

به سِرّ سینهٔ این دوستان عَلَی‌التَّفصیل

Ки дастгирӣ ва раҳмат кунӣ алии алإҷмол

که دست گیری و رحمت کنی عَلَی‌الْإِجمال

Раҳе наме бараму чора Эй наме донам

رهی نمی‌برم و چاره‌ای نمی‌دانم

Ба ҷузи муҳаббати мардони мустақӣми аҳвол

به جز محبت مردان مستقیم احوال

Маро ба суҳбати некони умед бисёр аст

مرا به صحبت نیکان امیدْ بسیار است

Ки мояи дорон раҳмат кунанд бар бтол

که مایه‌داران رحمت کنند بر بَطّال

Буд ки садрнишинони боргоҳи қабул

بوَد که صدرنشینانِ بارگاهِ قبول

Назар кунанд ба бечорагони сафи нъол

نظر کنند به بیچارگان صَفِّ نِعال

Таваққуъаст ба анъоми доими алмърўФ

توقع است به اِنعام دائم‌ُالْمعروف

зи баҳри онкӣ на имрӯз мекунад إФзол

ز بهر آنکه نه امروز می‌کند إِفْضال

Ҳамеша дар карамаш бӯдаем ва дар нъмш

همیشه در کرمش بوده‌ایم و در نِعَمَش

Аз остони мураббии куҷои раванди атфол ?

از آستانِ مُربِّی کجا روند اطفال؟

Савол нест магар бар хзоӣни карамаш

سؤال نیست مگر بر خزائن کرمش

Савол низ чаҳ ҳоҷат ? ки оламаст ба ҳол

سؤال نیز چه حاجت؟ که عالِم است به حال

Ман он злўми ҷҳўлм ки аввалам гуфтӣ

من آن ظَلومِ جَهولم که اوّلم گفتی

Чаҳ хоҳӣ аз зуъафо эй Карим ва аз ҷҳол ?

چه خواهی از ضُعفا ای کریم و از جُهّال؟

Марои таҳаммули борӣ чигуна даст диҳад ?

مرا تحمل باری چگونه دست دهد؟

Ки осмону замини брнтоФтнду ҷибол

که آسمان و زمین برنتافتند و جِبال

Санои иззати ҳазрат наметавонам гуфт

ثنای عزّت حضرت نمی‌توانم گفت

Ки раҳ наме баради онҷои қиёсу ваҳму хаёл

که ره نمی‌برد آنجا قیاس و وهم و خیال

Хтоми умри худоё ба фазлу раҳмати хеш

خِتام عمر خدایا به فضل و رحمت خویش

Ба хайр кун ; ки ҳаминаст ғоиҳоломол

به خیر کن؛ که همین است غایةُالآمال

Бар остони ибодат вуқуф кун саъдӣ

بر آستان عبادت وقوف کن سعدی

Ки ваҳм мунқатиъаст аз сродқоти ҷалол

که وهم منقطع است از سُرادِقات جَلال