Басии сӯрати бгрдидсти олам
بسی صورت بگردیدست عالم
Вазин сӯрати бигардади оқибати ҳам
وزین صورت بگردد عاقبت هم
Иморат бо сарой дигар андоз
عمارت با سرای دیگر انداز
Ки дунёро асосӣ нест муҳкам
که دنیا را اساسی نیست محکم
Мисоли умр , сар бар карда шмъист
مثال عمر، سر بر کرده شمعیست
Ки кӯтаҳ боз мебошад дамодам
که کوته باز میباشد دمادم
Ва ё барфи гудозон бар сари кӯҳ
و یا برف گدازان بر سر کوه
Казу ҳар лаҳза ҷузвӣ мешавад кам
کزو هر لحظه جزوی میشود کم
Басои хоко ба зери пои нодон
بسا خاکا به زیر پای نادان
Кигар бозаш кунӣ дастасту мъсм
که گر بازش کنی دستست و معصم
На чашми томъ аз дунё шавад сайр
نه چشم طامع از دنیا شود سیر
На ҳаргизи чоҳ пар гардад ба шабнам
نه هرگز چاه پر گردد به شبنم
Гули фарзанди одам хишт карданд
گل فرزند آدم خشت کردند
намеҷунбад дили фарзанди одам
نمیجنبد دل فرزند آدم
Ба симу зари накӯномӣ ба дасти ор
به سیم و زر نکونامی به دست آر
Манеҳ бар ҳам ки бргирндш аз ҳам
منه بر هم که برگیرندش از هم
Фаридунро саромади подшоҳӣ
فریدون را سرآمد پادشاهی
Сулаймонро бирафт аз даст , хотам
سلیمان را برفت از دست، خاتم
Ба нешӣ мезанад даврони гетӣ
به نیشی میزند دوران گیتی
Ки онро то қиёмат нест марҳам
که آن را تا قیامت نیست مرهم
Вафодории мҷўӣ аз даҳри хунхор
وفاداری مجوی از دهر خونخوار
Маҳоласт ангабин дар коми арқм
محالست انگبین در کام ارقم
Ба нақл аз аўстодон ёд дорам
به نقل از اوستادان یاد دارم
Ки шоҳони аҷами Кайхусраву ҷам
که شاهان عجم کیخسرو و جم
зи сӯзи сина фарёд хонон
ز سوز سینهٔ فریاد خوانان
Чунон парҳез кардандӣ ки аз сам
چنان پرهیز کردندی که از سم
Ки мӯрон чун ба гирд оянд бисёр
که موران چون به گرد آیند بسیار
Ба танг ояд равон дар ҳалқи зиғм
به تنگ آید روان در حلق ضیغم
Ва мо ман золими алоу иблӣ
و ما من ظالم الا و یبلی
Ва ани толи алмдии иўмои бозулм
و ان طال المدی یوما باظلم
Суханро рӯй дар соҳбдлонст
سخن را روی در صاحبدلانست
Нгўинд аз ҳарами ало ба муҳаррам
نگویند از حرم الا به محرم
Ҳаромаши боди малику подшоҳӣ
حرامش باد ملک و پادشاهی
Ки пешаш мадҳ гӯйанд аз қафои зм
که پیشش مدح گویند از قفا ذم
Арӯси зишти зебо чун тавон дид
عروس زشت زیبا چون توان دید
Вагар бар худ кунад дебои муаллим
وگر بر خود کند دیبای معلم
Агар мардуми ҳамин боло ва ришанд
اگر مردم همین بالا و ریشند
Ба найза низ барбастаст парчам
به نیزه نیز بربستست پرچم
Сухани ширин буд пери куҳан ро
سخن شیرین بود پیر کهن را
Надонам башнавад нўӣини аъзам
ندانم بشنود نوئین اعظم
Ҷаҳони солори одили анкёнў
جهانسالار عادل انکیانو
Сипаҳдори Ироқу тарку Дайлам
سپهدار عراق و ترک و دیلم
Ки рӯзи базм бар тахти киёнӣ
که روز بزم بر تخت کیانی
Фаридунасту рӯзи разми рустам
فریدونست و روز رزم رستم
Чунин панд аз падар ншнўдаҳ бошӣ
چنین پند از پدر نشنوده باشی
Алогар ҳӯшмандӣ бишинав аз ъам
الا گر هوشمندی بشنو از عم
Чу яздонат макрам карду махсӯс
چو یزدانت مکرم کرد و مخصوص
Чунон зӣ дар миёни халқи олам
چنان زی در میان خلق عالم
Кигар вақте мақоми подшоҳят
که گر وقتی مقام پادشاهیت
Набошад , ҳамчунон бошӣ макрам
نباشد، همچنان باشی مکرم
На ҳар кас ҳақ тавонад гуфт густох
نه هر کس حق تواند گفت گستاخ
Сухан мулкӣаст саъдиро мусаллам
سخن ملکیست سعدی را مسلم
Мақомот аз ду берун нест фардо
مقامات از دو بیرون نیست فردا
Биҳишти ҷовдонӣ ё ҷаҳаннам
بهشت جاودانی یا جهنم
Бакори имрӯзи тухми никномӣ
بکار امروز تخم نیکنامی
Ки фардои брхўрии валлоҳи аълам
که فردا برخوری والله اعلم
Мудомати бахт ва давлат ҳамнишин бод
مدامت بخت و دولت همنشین باد
Ба давлати шодмон аз бахти хуррам
به دولت شادمان از بخت خرم
Ба дасти рости қайди бози ашҳб
به دست راست قید باز اشهب
Ба дасти чапи Аннани хинги адҳам
به دست چپ عنان خنگ ادهم
Сари солати мубораки боду маймун
سر سالت مبارک باد و میمون
Саодати ҳамраҳу иқболи ҳамдам
سعادت همره و اقبال همدم
Муҳаррам бар ҳасуди малику ҷоҳат
محرم بر حسود ملک و جاهت
Ки монад зинда то дигари муҳаррам
که ماند زنده تا دیگر محرم