Алмнҳллаҳ ки намурдаем ва бидидем

المنةلله که نمردیم و بدیدیم

Дидори азизон ва ба хизмати брсидим

دیدار عزیزان و به خدمت برسیدیم

Дар рафтан ва бозомадани рояти Мансур

در رفتن و بازآمدن رایت منصور

Бас фотиҳа хондем ва ба ихлос дамидем

بس فاتحه خواندیم و به اخلاص دمیدیم

То бор дигар дмдмаҳи кӯси бишорат

تا بار دگر دمدمهٔ کوس بشارت

Воўоӣ дароӣ шутурон боз шунидем

وآوای درای شتران باز شنیدیم

Чун моҳи шаби чордаҳ аз шарқи баромад

چون ماه شب چارده از شرق برآمد

Рӯе ки дар он моҳ чу нав май тлбидим

رویی که در آن ماه چو نو می‌طلبیدیم

Шукри шукри офият аз коми ҳаловат

شکر شکر عافیت از کام حلاوت

Имрӯз бигуфтем ки ҳанзали бчшидим

امروز بگفتیم که حنظل بچشیدیم

Дар сояи айвони саломати нншстим

در سایهٔ ایوان سلامت ننشستیم

То кӯҳу биёбони машаққати нбридим

تا کوه و بیابان مشقت نبریدیم

Вақтаст ба дандони лаби мақсӯд гузидан

وقتست به دندان لب مقصود گزیدن

Он шуд ки ба ҳасрат сарангушт гузидем

آن شد که به حسرت سرانگشت گزیدیم

Дасти фалаки он рӯзи чунон оташи тафреқ

دست فلک آن روز چنان آتش تفریق

Дар хирман мо зад ки чу гандуми бтпидим

در خرمن ما زد که چو گندم بتپیدیم

Алмнҳллаҳ ки ҳавои хуши наврӯз

المنةلله که هوای خوش نوروز

Боз омад ва аз ҷаври зимистони брҳидим

باز آمد و از جور زمستان برهیدیم

Душман ки наме хости чунин рӯзи бишорат

دشمن که نمی‌خواست چنین روز بشارت

Ҳамчун дуҳулаши пӯст ба чавгони бдридим

همچون دهلش پوست به چوگان بدریدیم

Саъдӣ адаб онаст ки дар ҳазрати хуршед

سعدی ادب آنست که در حضرت خورشید

Гӯйем ки мо худ шаб торик надидем

گوییم که ما خود شب تاریک ندیدیم