Илми давлати наврӯз ба саҳро бархест
علم دولت نوروز به صحرا برخاست
Заҳмати лашкари сармои зи сар мо бархест
زحمت لشکر سرما ز سر ما برخاست
Бар арӯсони чамани басти сабо ҳар гуҳарӣ
بر عروسان چمن بست صبا هر گهری
Ки ба ғаввосии абр аз дил дарё бархест
که به غواصی ابر از دل دریا برخاست
То рибоед каллаи қоқми барф аз сари кӯҳ
تا رباید کله قاقم برف از سر کوه
Изки тобиши хуршед ба яғмо бархест
یزک تابش خورشید به یغما برخاست
Тибқи боғи пар аз нақл ва раёҳин карданд
طبق باغ پر از نقل و ریاحین کردند
Шукри онро ки замин аз таб сармо бархест
شکر آن را که زمین از تب سرما برخاست
Ин чаҳ бўиист ки аз соҳат хлх бидамед ?
این چه بوییست که از ساحت خلخ بدمید؟
Вена чаҳ бодӣаст ки аз ҷониб яғмо бархест ?
وین چه بادیست که از جانب یغما برخاست؟
Чаҳ ҳавоист ки хулдаш ба тҳср бинишаст ?
چه هواییست که خلدش به تحسر بنشست؟
Чаҳ заминӣаст ки чархиш ба тавалло бархест
چه زمینیست که چرخش به تولا برخاست
Торами ахзар аз акси чамани ҳмрои гашт
طارم اخضر از عکس چمن حمرا گشت
Бас ки аз тарафи чамани лؤлؤ лоло бархест
بس که از طرف چمن لؤلؤ لالا برخاست
Мавсим нағма чангаст ки дар базми сабӯҳ
موسم نغمهٔ چنگست که در بزم صبوح
Булбулонро зи чамани нола ва ғавғо бархест
بلبلان را ز چمن ناله و غوغا برخاست
Буии олӯдагӣ аз хирқа сӯфӣ омад
بوی آلودگی از خرقهٔ صوفی آمد
Сӯзи девонагӣ аз сина доно бархест
سوز دیوانگی از سینهٔ دانا برخاست
Аз замини нолаи ушшоқ ба гардун бар шуд
از زمین نالهٔ عشاق به گردون بر شد
Вази срии наъраи мисатон ба сурайё бархест
وز ثری نعرهٔ مستان به ثریا برخاست
Орифи имрӯз ба завқӣ бар шоҳид бинишаст
عارف امروز به ذوقی بر شاهد بنشست
Ки дили зоҳид аз андеша фардо бархест
که دل زاهد از اندیشهٔ فردا برخاست
Ҳар дилиро ҳавас рӯй гулӣ дар сар шуд
هر دلی را هوس روی گلی در سر شد
Ки на ин машғала аз булбул танҳо бархест
که نه این مشغله از بلبل تنها برخاست
Гўиёи парда маъшӯқ барофтод аз пеш
گوییا پردهٔ معشوق برافتاد از پیش
Қалами офият аз ошиқ шайдо бархест
قلم عافیت از عاشق شیدا برخاست
Ҳар куҷои талъати хўршидрхӣ соя фиканд
هر کجا طلعت خورشیدرخی سایه فکند
Бедилии хаста , камарбаста чу ҷавзо бархест
بیدلی خسته، کمربسته چو جوزا برخاست
Ҳркҷои сарвқадии чеҳра чу Юсуф бинмуд
هرکجا سروقدی چهره چو یوسف بنمود
Ошиқии сӯхтаи хирман чу Зулайхо бархест
عاشقی سوخته خرمن چو زلیخا برخاست
Бо Рахш лола надонам ба чаҳ равнақи бушковат
با رخش لاله ندانم به چه رونق بشکفت
Бо қадаш сарв надонам ба чаҳ ёро бархест
با قدش سرو ندانم به چه یارا برخاست
Сар ба болини адами бознаҳ эй наргиси маст
سر به بالین عدم بازنه ای نرگس مست
Ки зи хоби саҳари он наргис Шаҳло бархест
که ز خواب سحر آن نرگس شهلا برخاست
Ба сухани гуфтан ӯ ақли з ҳар дили бармеад
به سخن گفتن او عقل ز هر دل برمید
Ошиқи он қади мастам ки чаҳ зебо бархест
عاشق آن قد مستم که چه زیبا برخاست
Рӯзи рӯйиш чу барандохт ниқоби шаби зулф
روز رویش چو برانداخت نقاب شب زلف
Гуфтӣ аз рӯзи қиёмати шаб ялдо бархест
گفتی از روز قیامت شب یلدا برخاست
Тарки ишқаши бунаи сабри чунон ғорат кард
ترک عشقش بنه صبر چنان غارت کرد
Ки ҳиҷоб аз ҳарами роз муаммо бархест
که حجاب از حرم راز معما برخاست
Саъдё то кӣ азин номаи сияҳ кардан ? бас
سعدیا تا کی ازین نامه سیه کردن؟ بس
Ки қаламро ба сар аз дасти ту савдо бархест
که قلم را به سر از دست تو سودا برخاست