Онро ки ҷой нест ҳамаи шаҳр ҷой ӯст

آن را که جای نیست همه شهر جای اوست

Дарвеш ҳар куҷо ки шаб ояд сарой ӯст

درویش هر کجا که شب آید سرای اوست

Бехонимон ки ҳеҷ надорад ба ҷузи худоӣ

بی‌خانمان که هیچ ندارد به جز خدای

ӯро гадо магӯӣ ки султон гадоӣ ӯст

او را گدا مگوی که سلطان گدای اوست

Марди худо ба машриқу мағриб ғариб нест

مرد خدا به مشرق و مغرب غریب نیست

Чандон ки меравад ҳамаи малик худоӣ ӯст

چندان که می‌رود همه ملک خدای اوست

Он каз тавонгарӣу бузургӣу хоҷагӣ

آن کز توانگری و بزرگی و خواجگی

Бегона шуд ба ҳар ки расад ошноӣ ӯст

بیگانه شد به هر که رسد آشنای اوست

Кӯтоҳи дидагони ҳамаи роҳат талаб кунанд

کوتاه دیدگان همه راحت طلب کنند

Орифи бало ки роҳат ӯ дар балоӣ ӯст

عارف بلا که راحت او در بلای اوست

Ошиқ ки бар мушоҳидаи дӯст даст ёфт

عاشق که بر مشاهدهٔ دوست دست یافت

Дар ҳар чаҳ баъд аз он нигарад аждаҳоӣ ӯст

در هر چه بعد از آن نگرد اژدهای اوست

Бигзор ҳар чаҳ дорӣ ва бигузар ки ҳеҷ нест

بگذار هر چه داری و بگذر که هیچ نیست

Ин панҷ рӯзаи умр ки марг аз қафоӣ ӯст

این پنج روزه عمر که مرگ از قفای اوست

Ҳар одамӣ ки куштаи шамшер ишқ шуд

هر آدمی که کشتهٔ شمشیر عشق شد

Гӯ ғам махӯр ки малики абад хунбҳои ӯст

گو غم مخور که ملک ابد خونبهای اوست

Аз дасти дӯст ҳар чаҳ сетонеи шукр буд

از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

Саъдии ризои худ матлаб чун ризоӣ ӯст

سعدی رضای خود مطلب چون رضای اوست