Он ба ки чун манӣ нарасад дар висоли дӯст

آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

То заъфи хеш ҳамл кунад бар камоли дӯст

تا ضعف خویش حمل کند بر کمال دوست

Рашк оядам зи мардумаки дидаи борҳо

رشک آیدم ز مردمک دیده بارها

Кин шӯхи дида чанд бибинад ҷамоли дӯст

کاین شوخ دیده چند ببیند جمال دوست

Парвона кист то мутаъаллиқ шавад ба шамъ

پروانه کیست تا متعلق شود به شمع

Бории бсўздши сбҳоти ҷалоли дӯст

باری بسوزدش سبحات جلال دوست

эй дӯсти рӯзҳои тнъм ба рӯза бош

ای دوست روزهای تنعم به روزه باش

Бошад ки дар фитад шаби қадари висоли дӯст

باشد که در فتد شب قدر وصال دوست

Давр аз ҳавои нафас , ки мумкин наме шавад

دور از هوای نفس، که ممکن نمی‌شود

Дар тангнои суҳбати душман , маҷоли дӯст

در تنگنای صحبت دشمن، مجال دوست

Гар дӯсти ҷону сари талабад истода ем

گر دوست جان و سر طلبد ایستاده‌ایم

Ёрони бад-ӣни қадари бикунанди эҳтимоли дӯст

یاران بدین قدر بکنند احتمال دوست

Хуррами танӣ ки ҷон бидиҳад дар вафои ёр

خرم تنی که جان بدهد در وفای یار

Иқбол дар сиррӣ ки шавад поймоли дӯст

اقبال در سری که شود پایمال دوست

Моро шикоятии зи ту гар ҳаст ҳам ба туаст

ما را شکایتی ز تو گر هست هم به توست

Дар пеш душманон натавон гуфт ҳоли дӯст

در پیش دشمنان نتوان گفت حال دوست

Бисёр саъдӣ аз ҳама олам бадухт чашм

بسیار سعدی از همه عالم بدوخت چشم

То май намоядаши ҳамаи олами хаёли дӯст

تا می‌نمایدش همه عالم خیال دوست