Тани одамӣ шарифаст ба ҷони одамият

تن آدمی شریف است به جان آدمیت

На ҳамин либос зебост нишони одамият

نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

Агар одамӣ ба чашмасту даҳону гӯшу бинӣ

اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی

Чаҳ миёни нақши девору миёни одамият

چه میان نقش دیوار و میان آدمیت

Хуру хобу хашму шаҳват шағабасту ҷаҳлу зулмат

خور و خواب و خشم و شهوت شغب است و جهل و ظلمت

Ҳайвон хабар надорад зи ҷаҳони одамият

حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت

Ба ҳақиқат одамӣ бош вагар на мурғ бошад

به حقیقت آدمی باش وگر نه مرغ باشد

Ки ҳамин сухан бигӯед ба забони одамият

که همین سخن بگوید به زبان آدمیت

Магар одамӣ набӯдӣ ки асир дев монадӣ

مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی

Ки фиришта раҳ надорад ба макони одамият

که فرشته ره ندارد به مکان آدمیت

Агар ин дарандаи хуии зи табиатати бимирад

اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد

Ҳамаи умр зинда бошӣ ба равони одамият

همه عمر زنده باشی به روان آدمیت

Расад одамӣ ба ҷое ки ба ҷуз худо набинад

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند

Бингар ки то чаҳ ҳадаст макони одамият

بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت

Тайрон мурғ дидӣ , ту зи пойбанди шаҳват

طیران مرغ دیدی، تو ز پایبند شهوت

Ба дар ой то бибинӣ тайрони одамият

به در آی تا ببینی طیران آدمیت

На баён фазл кардам ки насиҳат ту гуфтам

نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم

Ҳам аз одамӣ шунидем баёни одамият

هم از آدمی شنیدیم بیان آدمیت