?данеи он қадар надорад ки бар ӯ рашк баранд

دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند

ё вуҷӯду адамашро ғам беҳуда хуранд

یا وجود و عدمش را غم بیهوده خورند

Назари онон ки накарданд дар ин муштии хок

نظر آنان که نکردند در این مشتی خاک

Алҳақ инсоф тавон дод ки соҳибназаранд

الحق انصاف توان داد که صاحبنظرند

Орифон ҳар чаҳ саботӣ ва Бақоӣ накунад

عارفان هر چه ثباتی و بقایی نکند

Гар ҳамаи малик ҷаҳонаст ба ҳеҷаш нхрнд

گر همه ملک جهان است به هیچش نخرند

То татовул напасандӣ ва такаббур накунӣ

تا تطاول نپسندی و تکبر نکنی

Ки худоро чу ту дар малик басӣ ҷонваранд

که خدا را چو تو در ملک بسی جانورند

Ин сроиист ки албата халал хоҳад кард

این سراییست که البته خلل خواهد کرد

Хунаки он қавм ки дар банд сарой дигаранд

خنک آن قوم که در بند سرای دگرند

Дӯстӣ бо ки шунидӣ ки ба сари баради ҷаҳон

دوستی با که شنیدی که به سر برد جهان

Ҳақ аёнаст вале тайифае бе басаранд

حق عیان است ولی طایفه‌ای بی‌بصرند

эй ки бар пушти заминии ҳамаи вақти он ту нест

ای که بر پشت زمینی همه وقت آن تو نیست

Дигарон дар шиками модар ва пушт падаранд

دیگران در شکم مادر و پشت پدرند

Гӯсфандии баради ин гурги мъўд ҳар рӯз

گوسفندی برد این گرگ مُعَوَّدْ هر روز

Гӯсфандон дигар хира дар ӯ ме нигаранд

گوسفندان دگر خیره در او می‌نگرند

Он ки пой аз сар нихват наниҳодӣ бар хок

آن که پای از سر نخوت ننهادی بر خاک

Оқибат хок шуду халқи бадв май гузаранд

عاقبت خاک شد و خلق بدو می‌گذرند

Кошкӣ қимати анфоси бдонндии халқ

کاشکی قیمت انفاس بدانندی خلق

То дамӣ чанд ки мондаи сет ғанимат шимуранд

تا دمی چند که مانده‌ست غنیمت شمرند

Гул бехор муяссар нашавад дар бустон

گل بی خار میسر نشود در بستان

Гул бе хори ҷаҳони мардуми никўсирнд

گل بی خار جهان مردم نیکوسیرند

Саъдёи марди накӯ ном намирад ҳаргиз

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز

Мурда онаст ки номаш ба никуӣ набаранд

مرده آن است که نامش به نکویی نبرند