На ҳар чаҳ ҷонваранд одамиятӣ доранд
نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد
Баси одамӣ ки дар ин малик нақш деворанд
بَس آدَمی که دَر این مُلْک، نَقْشِ دیوارَنْد
Сиёҳи сими зарандуда чун ба бута баранд
سیاهسیمِ زَرْاَنْدودِه چون بِه بوتِه بَرَنْد
Хилофи он ба дар ояд ки халқ пиндоранд
خَلاف آن بِه دَرآیَد کِه خَلْق، پِنْدارَنْد
Касон ба чашми ту бе қиматанду кучаки қадар
کَسان، بِه چَشْمِ تو، بیقِیْمَتاَنْد و کوچَکقَدْر
Ки пеши аҳли басират бузург миқдоранд
که پیشِ اَهْلِ بَصیرَت، بُزُرْگمِقْدارَنْد
Бародарони лаҳадро забон гуфтан нест
بَرادَرانِ لَحْد را زَبانِ گُفْتَن نیست
Ту гӯш бош ки бо аҳли дил ба гуфторанд
تو، گوش باش که با اَهْلِ دِل بِه گُفْتارَنْد
Ки зинҳор ба кашӣу ноз бар сари хок
کِه زینْهار به کَشّی و ناز بَر سَرِ خاک
Марв ки ҳамчуи ту дар зер хок бисёранд
مَرو که هَمْچو تو دَر زیرِ خاک، بِسْیارَنْد
Ба хобу лиззат ва шаҳват гузоштанд ҳаёт
بِه خواب و لِذَّت و شَهْوَت گُذاشْتَنْد حَیات
Кунун ки зери замин хуфта анд бедоранд
کُنون که زیرِ زَمین خُفْتِهاَنْد، بیدارَنْد
Ки илтифот кунад узр кин замон гӯйанд
کِه اِلْتِفات کُنَد عُذْر کاین زَمان گویَنْد؟
Куҷо ба хӯша расад тухм кин замон коранд
کُجا بِه خوشِه رِسَد تُخْم کاین زَمان کارَنْد؟
Ҳазор ҷони гиромии фидои аҳли назар
هِزار جانِ گِرامی، فَدایِ اَهْلِ نَظَر
Ки молу мансаби дунё ба ҳеҷ нишморанд
کِه مال و مَنْصَبِ دُنیا به هیچ نَشْمارَنْد
Кро намекунад ин панҷ рӯзаи давлату малик
کِه را نَمیکُنَد این پَنْج روزِه دولَت و مُلْک
Ки бигузаранд ва ба абноӣ даҳр бигузоранд
کِه بُگْذَرَنْد و بِه اَبْنایِ دَهْر بُگْذارَنْد
Тамаъи мадори зи дунёи сари ҳавоу ҳавас
طَمَع مَدار زِ دُنیا سَرِ هَوا و هَوَس
Ки пар шавад магараши хок бар сар анборанд
کِه پُر شَوَد مَگَرَش خاک، بَر سَر اَنْبارَنْد
Дуоӣ бад накунам бар бидон ки мискинон
دُعایِ بَد نَکُنَم بَر بَدان که مِسْکینان
Ба дасти хуии бад хештан гирифторанд
بِه دَسْتِ خویِ بَدِ خویشْتَن، گِرِفْتارَنْد
Ба ҷони зиндаи дилони саъдё ки малики вуҷӯд
بِه جانِ زِنْدِهدِلان، «سَعْدیا» که مُلْکِ وُجود
Наярзад он ки вуҷӯдии зи худ бёзорнд
نَیَرْزَد آن کِه وُجودی زِ خود بیازارَنْد